Περιγραφή και φωτογραφίες του ορειβατικού γύρου της Άνω Χάλαρης στις 10/5/26

Γεια σας φίλοι αναγνώστες
Πρώτα από όλα, συγνώμη που αυτή η πεζοπορία δεν ανακοινώθηκε εδώ όπως κάνουμε συνήθως αλλά μόνο στη σελίδα μας και στο γκρουπ Ορειβάτες Πεζοπόροι Ικαρίας στο facebook ελάχιστες μέρες πιο νωρίς.

Ο λόγος ήταν ότι το πρόγραμμα της συγκεκριμένης διαδρομής ήταν πολύ απαιτητικό:

✱ Μεγάλη υψομετρική διαφορά με κατάβαση και ανάβαση 300 μέτρων περίπου.
✱ Εξαιρετικά μεγάλες κλίσεις και γκρεμοί.
✱ Πολύ ανώμαλο πετρώδες έδαφος με "σκαλιά", σάρες και χαλικουριές σε στενό μονοπάτι.
✱ Ειδικά το τελευταίο μέρος (βλέπε παρακάτω) ήταν εκτός μονοπατιού, βαδίζοντας σε βράχους ακολουθώντας κοίτη χειμάρρου.

Παρόλα αυτά, εκείνο το πρωινό του Απρίλη μαζευτήκαμε μια καλή μικρή παρέα 6-7 ατόμων ικανών και αποφασισμένων για να κάνουμε για άλλη μια φορά μετά από αρκετά χρόνια τον

ΟΡΕΙΒΑΤΙΚΟ ΓΥΡΟ ΤΗΣ ΑΝΩ ΧΑΛΑΡΗΣ!

Με αρκετή καθυστέρηση για την περίπτωση που θα έρχονταν μαζί μας κι άλλοι φίλοι, μπήκαμε στο μονοπάτι από μία από τις πιο γνωστές εισόδους του δικτύου των μονοπατιών της Χάλαρης απέναντι σχεδόν από το Οινοποιείο Αφιανέ στην περιοχή του χωριού Προφήτης Ηλίας, και φρεσκάροντας ταυτόχρονα την παλιά σηματοδότηση, κατεβήκαμε μέχρι τη λαγκαδιά από όπου ξεχύνεται ο καταρράκτης 'Ραξούνια'.

Μετά, συνεχίσαμε στο μονοπάτι και φτάσαμε πιο κάτω στα "μπαλκόνια" της Χάλαρης που είναι μερικά παλιά καλοκτισμένα πεζούλια, καλλιεργημένα άλλοτε, από όπου κανείς απολαμβάνει ένα πανόραμα της Κάτω Χάλαρης, κι εκεί, ύστερα, παίρνοντας ένα στενό πλαϊνό μονοπατάκι, πήγαμε να δούμε τον καταρράκτη.
Επιστρέφοντας στην κύρια διαδρομή, κατεβαίνοντας συναντήσαμε τη σημαντική σηματοδοτημένη διασταύρωση με το μονοπάτι που οδηγεί στο Φράγμα της Χάλαρης και ακόμα πιο πάνω μέχρι την Εριφή, όμως εμείς φυσικά αρχίσαμε να κατηφορίζουμε για τα Διπλοπόταμα που όπως λέει και το όνομά τους, είναι το σημείο όπου συναντιούνται ο κύριος χείμαρρος της Χάλαρης που έρχεται από το Πέζι με τον παραπόταμο που κατεβαίνει από τα Ραξούνια.
Σε αυτόν τον κατήφορο, από ένα σημείο και μετά χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή διότι εκτός από τις απότομες κλίσεις, το μονοπάτι είναι μονίμως χαλασμένο από τις βροχές και από τα κατσίκια, άρα μπατόν πεζοπορίας ή έστω ένα απλό ραβδί κρίνονται πολύ απαραίτητα και για διευκόλυνση και για αποφυγή ατυχημάτων.

Όμως είναι πάντα μεγάλη η ανταμοιβή μετά από αυτόν τον δύσκολο κατήφορο γιατί σε λίγο βλέπει κανείς τις πρώτες μεγάλες και βαθιές "λιβάδες" (τοπικό όνομα για τις ποταμίσιες λίμνες) και αργότερα στο πιο βαθύ σημείο του φαραγγιού, εκεί συναντιούνται οι δύο  ποταμοί, το τοπίο ανοίγει και είναι ένα θαυμάσιο μέρος για ξεκούραση ανάμεσα στα άφθονα νερά που τρέχουν εκεί τον Μάιο μήνα.

Σε αυτό το σημείο το Μονοπάτι της Χάλαρης κινείται βόρεια κατά μήκος του ποταμού με κατεύθυνση τη θάλασσα και αυτή είναι η διαδρομή που ακολουθούν οι περισσότεροι πεζοπόροι του φαραγγιού.

Ωστόσο η ομάδα μας είχε άλλα σχέδια. Ήταν πια καιρός, αρκετά χρόνια μετά την πρώτη επίσκεψή μας στον Ράτσο, να ξαναδούμε αυτήν την εντυπωσιακή κλεισούρα που κρύβει μέσα της αυτόν τον "τρίπατο" πλούσιο καταρράκτη που η απόστασή του από τα Διπλοπόταμα δεν είναι μεγάλη όμως δεν υπάρχει (και είναι αδύνατον να υπάρξει) μονοπάτι και έτσι η πορεία πρέπει να γίνει μέσα και δίπλα στην κοίτη του ποταμού, σκαρφαλώνοντας βράχους, τσαλαβουτώντας στα νερά και τραβερσάροντας γκρεμούς.
Καθώς η κλεισούρα του Ράτσου περιβάλλεται από όρθιες βραχοπλαγιές η ασφαλέστερη έξοδος από αυτό το σημείο είναι η επιστροφή στα Διπλοπόταμα και από εκεί είτε να ανεβεί κανείς προς Προφήτη Ηλία είτε να κινηθεί προς τα κάτω με κατεύθυνση τον Χριστό Ραχών, τον Άγιο Δημήτριο ή τον Να.

Όμως, όπως είπαμε, η ομάδα ήταν δυνατή, και καθώς δεν είχε ακόμα νυχτώσει, σκαρφαλώσαμε τη δυτική, κάπως λιγότερο απότομη πλαγιά της κλεισούρας και βγήκαμε ακριβώς επάνω από τον καταρράκτη, στην πλατιά λίμνη "Μακρύστενη" που τον τροφοδοτεί.
Είχε πια σχεδόν νυχτώσει, όμως καθώς η Μακρύστενη απέχει ελάχιστα από το καλά σηματοδοτημένο κεντρικό Μονοπάτι της Χάλαρης, κοντά στο "Κτήμα Χαλαριώτη", δεν ήταν δύσκολο να διασχίσουμε, ακόμα και νύχτα, το πευκοδάσος που καλύπτει αυτήν την περιοχή και να βγούμε τελικά στον κεντρικό δρόμο, κοντά στο χωριό "Καρυδιές" από όπου επιστρέψαμε στο σημείο εκκίνησης της πεζοπορίας, δηλαδή στον Προφήτη Ηλία, όπου είχαμε αφήσει τα αυτοκίνητα.

Ευχαριστούμε όσους συμμετείχαν!
😊

 Ήταν μια υπέροχη μεγάλη ημέρα με πολλά highlights και μια ωραία περιπέτεια χωρίς δυσάρεστα απρόοπτα. Αν είναι κανείς προσεκτικός, την άνοιξη τα Καριώτικα φαράγγια προσφέρουν μοναδικές εμπειρίες!Παρακάτω βλέπετε μια κινούμενη εικόνα επιλεγμένων φωτογραφιών από τις πολλές που μας πρόσφεραν οι συμμετέχοντες που για αυτές του ευχαριστούμε ιδιαιτέρως, ενώ σε αυτό το λινκ βλέπετε το λεύκωμα με ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ και διαβάζετε τις κατατοπιστικές λεζάντες.

Τελειώνοντας, μετά το εντυπωσιακό βίντεο της βουτιάς στον Ράτσο, ακολουθεί παλαιότερη ανάρτηση από τη σελίδα μας στο facebook σχετικά με τους κανόνες ασφάλειας στο Φαράγγι της Χάλαρης.

.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ
😘

Σχόλια, ερωτήσεις και πληροφορίες εδώ ή στο μέηλ μας καθώς και στη σελίδα "Ορειβατικός Πεζοπορικός Σύλλογος Ικαρίας" και το γκρουπ "Ορειβάτες Πεζοπόροι Ικαρίας"
στο facebook.

Πέμπτη, 21 Μαΐου, 2026

 

 

.