Κυριακή 1 Φεβρουαρίου: "Γύρος του Ράντη"

Ο Ορειβατικός Πεζοπορικός Σύλλογος Ικαρίας προσκαλεί μέλη και φίλους στη φετινή μεγάλη χειμωνιάτικη πεζοπορία που θα γίνει
την Κυριακή 1 Φεβρουαρίου στη διαδρομή:

Γύρος του Δάσους του Ράντη

Πετροπούλι - Ραός Φούτρα - Χριστοβούνι - Σταυρί - Αρνοπέζα - Βρουλέ - Φραντάτο

 Επιτέλους, μετά από πολλές αναζητήσεις, ήμαστε πλέον στην ευχάριστη θέση να δηλώσουμε ότι η περίφημη κυκλική διαδρομή (για την οποία σας πρήξαμε με επανειλημμένα ποστ***) είναι έτοιμη! Ιδού λοιπόν το σχεδιάγραμμα της πεζοπορίας που θα κάνουμε την Κυριακή 1η του Φλεβάρη:

Θα είναι μία μεγάλη, απαιτητική πεζοπορία. Tην προετοιμάζουμε από καιρό και θέλουμε να είναι εποικοδομητική και ευχάριστη για όλους τους συμμετέχοντες. Γι' αυτό σας παρακαλούμε να δώσετε προσοχή στα ακόλουθα:

1) Συνολική διάρκεια: 7-8 ώρες

2) Βαθμός δυσκολίας: Μέτριος

4) Έδαφος: αρκετά ομαλό, δασικό ή πετρώδες με "σκαλιά". Μεγάλες κλίσεις μόνο στην αρχή της διαδρομής, δηλ. από το Πετροπούλι μέχρι το Χριστοβούνι.

5) Σημείο συνάντησης: πλατεία ΦΡΑΝΤΑΤΟΥ

6) Σημείο εκκίνησης πεζοπορίας: πλατεία ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΙΟΥ

7) Ώρα συνάντησης στο ΦΡΑΝΤΑΤΟ: 8:30 πμ

8) Ώρα εκκίνησης πεζοπορίας από ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΙ: 9:15 πμ

9) Άφιξη στο Φραντάτο: 5:00 μμ

10) Αρχηγός: Άγγ. Καλοκαιρινός (τηλ. 6972031006)

• ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ:

Αφού συναντηθούμε στο Φραντάτο και αφήνοντας εκεί τα μεταφορικά μας μέσα, θα στριμωχτούμε όλοι μαζί σε 2-3 μεγάλα αυτοκίνητα που έχουμε φροντίσει να είναι διαθέσιμα, με τα οποία θα διανύσουμε τα λίγα χιλιόμετρα χωματόδρομου μέχρι το Πετροπούλι. Από την πλατεία του χωριού θα περπατήσουμε μισή ώρα περίπου μέχρι το σπήλαιο "Ραός Φούτρα" (ή "Χούτρα"), θα δείξουμε το σημείο σε όσους δεν το ξέρουν, όμως, λόγω έλλειψης χρόνου, αυτή τη φορά δεν θα μπούμε στο σπήλαιο, αλλά θα συνεχίσουμε τον ανήφορο ήδη μέσα στο δάσος μέχρι το εκκλησάκι "Χριστός" στην κορυφή του ομώνυμου λόφου "Χριστοβούνι" όπου θα φτάσουμε μετά από μιάμιση ώρα περίπου. Από αυτήν την προνομιακή θέση έχει κανείς πλήρη εποπτεία της περιοχής γι'αυτό κι εκεί θα κάνουμε το πρώτο μας διάλειμμα και θα μιλήσουμε για το χαρακτήρα και την ιστορία του δάσους του Ράντη. Από το Χριστοβούνι θα συνεχίσουμε για να φτάσουμε μετά από 2 ώρες περίπου στο σημείο "Σταυρός" (δεν έχει θρησκευτική σημασία αλλά σημαίνει απλά "σταυροδρόμι"). Εκεί συναντιούνται το μονοπάτι Πετροπούλι - Μαγγανίτης με το μακρύ μονοπάτι της κορυφογραμμής που συνδέει το δυτικό με το ανατολικό μέρος του νησιού. Εμείς θα στρίψουμε δεξιά και θα κινηθούμε δυτικά σε ομαλό, βραχώδες έδαφος μέχρι το σημείο "Νασσές" (υψομ. 700 μ. περίπου) όπου θα αφήσουμε το μονοπάτι της κορυφογραμμής και θα πάρουμε τον κατήφορο, πάντα μέσα στο δάσος, με κατεύθυνση το οροπέδιο "Αρνοπέζα" που βρίσκεται πάνω από το Φραντάτο. Εκεί, στο τέλος ενός δύσβατου χωματόδρομου που εξυπηρετεί τις μαστεύσεις των πηγών του ποταμού Βουτσιδέ, θα τελειώσει η δασική πορεία μας. Περπατώντας σ' αυτόν τον χωματόδρομο και κόβοντας δρόμο από μονοπάτια, θα περάσουμε από τη συνοικία "Βρουλέ" και λίγο αργότερα θα φτάσουμε στην πλατεία του Φραντάτου. Όσοι πεινούν, θα μπορούν να φάνε είτε στην ταβέρνα του Φραντάτου (αν είναι ανοιχτή) είτε στην ταβέρνα του Μάραθου που δεν απέχει πολύ. Στο μεταξύ, κάποιος εθελοντής με αυτοκίνητο θα χρειαστεί να μεταφέρει  τους οδηγούς που μας πήγαν με τα  αυτοκίνητά τους στο Πετροπούλι στην αρχή της εκδρομής, για να τα παραλάβουν.
 

• ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ:

 1) 2-3 ευρώ για τα μεταφορικά
 2) Ορειβατικό μπαστούνι ή ένα απλό ραβδί.
 3) Παπούτσια για υγρό και βραχώδες έδαφος.
 4) Λουρί για τους σκύλους.
 4) Αδιάβροχο με κουκούλα.
 5) Νερό, πρόχειρο σνακ.
 6) Χαμόγελο.

Η συμμετοχή είναι ελεύθερη, ωστόσο καλό είναι όσοι ενδιαφέρονται να συμμετέχουν, να επικοινωνούν με τον αρχηγό, Α. Καλοκαιρινό στο τηλ. 6972031006. Μια χειμωνιάτικη πορεία μεγάλου μήκους σε ανώμαλο έδαφος μέσα σε πυκνό δάσος, χαράδρες, οροπέδια κτλ. παρουσιάζει δυσκολίες που πρέπει να ήμαστε βέβαιοι ότι οι ενδιαφερόμενοι γνωρίζουν εκ των προτέρων. Επίσης είναι αναγκαίο να ξέρουμε -έστω κατά προσέγγιση- τον αριθμό των συμμετεχόντων ώστε να φροντίσουμε θέματα όπως π.χ. τα μεταφορικά μέσα, αλλά και για να υπολογίσουμε το ρυθμό της πορείας, τις στάσεις, κτλ. Αν και το τηλεφώνημα είναι το καλύτερο, μπορείτε επίσης να εκδηλώσετε το ενδιαφέρον σας με μήνυμα, σχόλιο ή ερώτηση και στο Facebook group "Ορειβάτες Πεζοπόροι Ικαρίας".

Σας περιμένουμε!
~*~

• ***  Πως φτιάχτηκε ο "Γύρος του Ράντη":

Σεπτέμβρης 2010: Πρώτη μάλλον άκαρπη προσέγγιση από τα δυτικά.
Χειμώνας-Άνοιξη 2014: Πιο καρποφόρα προσέγγιση από τα ανατολικά με αλλεπάλληλες εξερευνήσεις και σηματοδότησεις που κατέληξαν στην ασφάλιση μεγάλου μέρους του "Γύρου". Στη συνέχεια σ' αυτή την ασφαλισμένη διαδρομή έγινε η μεγάλη εαρινή πεζοπορία του ΟΠΣΙ από το Πετροπούλι στον Μαγγανίτη, στη διάρκεια της οποίας κάναμε το "These Mountains Are For Dancing".

Οκτώβρης 2014: Η πορεία της Λίνας στην κορυφογραμμή διασχίζοντας τις νότιες παρυφές του Ράντη (φωτογραφίες χωρίς κείμενο).
Δεκέμβρης 2014: Αναζήτηση με μέλη και φίλους της διαδρομής από Σταυρί προς Νασσέ και Φραντάτο.
Ιανουάριος 2014: Ασφάλιση διαδρομής προς Φραντάτο (χρονικό και φωτογραφίες δεν έχουν δημοσιευτεί).

These Mountains Are For Dancing

 

 

  

    Χαίρετε, αναγνώστες, μέλη και φίλοι

 

   Από το 2008 που ιδρύθηκε ο Σύλλογός μας πολλοί άνθρωποι μας ζητούν να γράψουμε (ή να προσυπογράψουμε) κείμενα διαμαρτυρίας για τα περιβαλλοντικά προβλήματα της Ικαρίας, όπως για την υπερβόσκηση ή την πρόσφατη απειλή της μετατροπής της κορυφογραμμής του Αθέρα σε γιγαντιαίο αιολικό εργοστάσιο. Μας λένε -και έχουν δίκιο- ότι εμείς που τριγυρνάμε στα βουνά και γνωρίζουμε τα θέματα από πρώτο χέρι, οφείλουμε να πάρουμε δημόσια θέση. Ορίστε λοιπόν η θέση μας. Αντί για άλλη μία "χάρτινη διαμαρτυρία", αποφασίσαμε να βγούμε στις βουνοκορφές και να δράσουμε διαφορετικά.

   Έτσι, στις 22 του Απρίλη (Παγκόσμια Ημέρα της Γης) στη διάρκεια της καθιερωμένης μεγάλης εαρινής πεζοπορίας του Συλλόγου μας από το Πετροπούλι στο Μαγγανίτη, στήσαμε το "These Mountains Are For Dancing", μια αυτοσχέδια περφόρμανς ελεύθερης έκφρασης και χορού που κάναμε με χιούμορ και με κέφι και συνοδεία μουσικής, ειδικά γραμμένης γι' αυτό το σκοπό, που παίχτηκε ζωντανά με σουραύλι και τουμπελέκι.

   Όχι, αγαπητοί φίλοι, τα βουνά μας δεν είναι "χαμηλής πολιτιστικής και τουριστικής αξίας" όπως συχνά λέγεται σαν δικαιολογία απ' όσους επιδιώκουν να τα καταστρέψουν με σκοπό το κέρδος. Αυτά τα βουνά είναι πολύτιμοι ελεύθεροι χώροι με άγρια ομορφιά και ανοιχτούς ορίζοντες. Εκτός ότι μας αρέσουν και τα περπατάμε, τα χρειαζόμαστε και για να χορεύουμε! Δείτε μας!

.
.
.

.
.

[adjust volume - view on full screen]

   Δείτε παρακάτω σε slideshow "τα παραλειπόμενα" της παραγωγής, δηλαδή όσες φωτογραφίες τραβήχτηκαν στην διάρκεια της πορείας, περνώντας μέσα από το μαγικό Δάσος του Ράντη ή γύρω από "σημαδιακά" σημεία που στήθηκαν τα δρώμενα.  Η ατμόσφαιρά τους (για να αποφύγουμε τον όρο "ενέργεια") ως σκηνικό, σε συνδυασμό με το ότι πήγαμε εκεί περπατώντας, έπαιξε μεγάλο ρόλο στην ψυχολογία, την σκηνική παρουσία και την τελική απόδοσή όλων μας.

.
.
.

.
.

   Για όσους ήθελαν να δουν μία-μία τις φωτογραφίες, τις παρουσιάζουμε σε μορφή slideshow με την ίδια σειρά αλλά σε καλύτερη ανάλυση. Κρίμα όμως που το Flickr δεν μας επιτρέπει να προσθέσουμε και τη μουσική...

.
.
.

.
.

    Τελειώνοντας να ευχαριστήσουμε τους συντελεστές: τον Γιώργο Στενό για τη φωτογραφία, τον Κώστα Καλοκαιρινό για τη μουσική σύνθεση και την εκτέλεση στη φλογέρα, τη Μαριανίνα Καλοκαιρινού για τα κρουστά, τον Θοδωρή Κάργα για το μοντάζ του υλικού και την Ελένη Ικάνου, τη μεγάλη, αφανή φίλη του Συλλόγου μας, για το concept. Και βέβαια, ιδιαίτερες ευχαριστίες, όπως πάντα, στον φίλο Γιώργο Μαζωνάκη για τη μεταφορά με το αυτοκίνητο!

Λοιπόν...

 

Αλήθεια!

Ορειβάτες Πεζοπόροι Ικαρίας
[facebook group]

Μερικά ωραία που γίνονται τα καλοκαίρια

 Έχουμε πει πολλές φορές ότι τους μήνες Ιούλιο, Αύγουστο και Σεπτέμβριο δεν έχουμε οργανωμένες δράσεις. Αυτήν την εποχή υποδεχόμαστε φίλους και διάφορες ομάδες που έρχονται από άλλους τόπους για να γνωρίσουν τις κρυφές ορεινές ομορφιές της Ικαρίας, και τους βοηθάμε είτε με πληροφορίες είτε ακόμα συνοδεύοντάς τους σε διάφορες εκδρομές. Ιδιαίτερα ευχάριστο είναι για μας όταν κάποιοι ανάμεσά τους έρχονται με σκοπό να προσφέρουν εθελοντική εργασία στον καθαρισμό και στη σήμανση των μονοπατιών μας.
Πραγματικά, το νησί μας όχι μόνο προσελκύει το ενδιαφέρον του κόσμου του βουνού αλλά και προκαλεί διάθεση για προσφορά και συμμετοχή. Μη έχοντας άλλα κίνητρα παρά την αγάπη για το βουνό, για τη δουλειά και την καλή παρέα, αυτές οι δράσεις όχι μόνο δεν διατυμπανίζονται, αλλά συχνά περνούν απαρατήρητες. Σ' αυτό το μπλογκ όμως δεν παραλείπουμε να τις προβάλουμε.

Ένα καλό παράδειγμα τέτοιας πρωτοβουλίας ήταν ο καθαρισμός και η σήμανση διαφόρων μονοπατιών της Ικαρίας που έγινε  πέρσι τον Αύγουστο από ομάδα εθελοντών του Φυσιολατρικού Ομίλου Πειραιά (ΦΟΠ) με αρχηγό τον ορειβάτη Κώστα Μανώλη που είναι συμπατριώτης μας και κατάγεται από το χωριό Μαγγανίτης.
Παρακάτω αντιγράφουμε αποσπάσπατα και φωτογραφίες (σε slideshow) από την εξαιρετική καταχώρηση στη σελίδα του ΦΟΠ στο διαδίκτυο. Το εκτεταμένο και πολύ καλογραμμένο κείμενο υπογράφει η Γεωργία Κοτσιάκου. Συνιστούμε θερμά τα διαβάσετε ολόκληρο γιατί περιέχει πολλά ιστορικά και λαογραφικά στοιχεία, θαυμάσιες περιγραφές τοπίων και πολύ ενδιαφέρουσες παρατηρήσεις.

Οι διαδρομές που καθάρισαν και σήμαναν τα παιδιά του ΦΟΠ ήταν:

1) Μαγγανίτης - Ράχες
(μέσω οροπεδίου "Αμμούδια")
2) Μαγγανίτης - Μεσαριά 
(Παπουτσοκρύφτης - Ράντη - Πετροπούλι - Κοσοίκια)
3) Φραντάτο - Μαγγανίτης
(Αρνοπέζα - Παπουτσοκρύφτης)

Ελπίζoυμε να έχουμε κι άλλες τέτοιες δράσεις φέτος...

 ______________________________________

Στα μονοπάτια της Ικαρίας

(Αναρτήθηκε 02/11/2012)

 

Στον «αστερισμό» των δράσεων και αποδράσεων!

Εθελοντισμός και ορειβατικές – φυσιολατρικές διαδρομές

Ικαρία – Αύγουστος 2012

Η απόδραση με το Φ.Ο.Π. από το λιμάνι του Πειραιά Σάββατο βράδυ στις 11 Αυγούστου 2012 με το καράβι «Ιεράπετρα» για το νησί του μυθικού Ίκαρου!

 Στον «αφρίζοντα» Μαγγανίτη!
 

[Slide Show]

Φτάνοντας Κυριακή πρωί στο νησί, αποβιβαζόμαστε στο λιμάνι του Εύδηλου και με ταξί μεταβαίνουμε στο Μαγγανίτη. Από το Μαγγανίτη θα γίνουν όλες οι εξορμήσεις σύμφωνα με το πρόγραμμα δράσεών μας το οποίο σχεδιάστηκε από τους συντονιστές μας. Στο κτήμα του Κώστα Μανώλη με το καλοδιατηρημένο αγροτόσπιτο θα κατασκηνώσουμε οι περισσότεροι και 3-4 άτομα θα φιλοξενηθούν σε χώρο εντός του παραδοσιακού σπιτιού. Εντυπωσιακή είναι η θέση με θέα το αεικίνητο πέλαγος. Το προγονικό, παραδοσιακό σπίτι είναι κτισμένο με πέτρα σε αρμονία με το περιβάλλον. Φυσικό συναίσθημα αρμονίας που πηγάζει από τις ευεργετικές σχέσεις των ανθρώπων με το περιβάλλον τους! Τεράστιες πέτρες (βράχοι), εκ των οποίων μια αποτελεί τον ανατολικό τοίχο του σπιτιού ατόφια, ανυψώνονται σαν πετρωμένα κύματα σε όλη την έκταση του κτήματος με τις ελιές, τις βερικοκιές, τις λεμονιές και τις συκιές. Η ονομασία της περιοχής «Καλαμονάρι» στην ντοπιολαλιά, (καλή διαμονή), υποδηλώνει την ευφορία της γης σε αντίθεση με την άγρια, άγονη εικόνα που δείχνει ο Μαγγανίτης από μακριά.

Το πανηγύρι της προηγούμενης βραδιάς στο προαύλιο του Σχολείου του χωριού συνεχίζεται και οι πιο κεφάτοι τρέχουν να το προλάβουν έστω και στον απόηχό του! Το βιολί ηχεί και η ατμόσφαιρα μεθυστική σε παρασύρει σε ρυθμούς που μόνο όσοι τους αφουγκράζονται μπορούν να νιώσουν και να εκστασιαστούν… Μεσημέρι Κυριακής και ο χορός βαστά γερά…. Αυτό είναι η Ικαρία! Ταυτίζεται με τα πανηγύρια της και όχι μόνο!…
Μετά το χορό δεν μπορείς να αντισταθείς στο αγκάλιασμα αυτής της θάλασσας και μάλιστα να μη κολυμπήσεις στα νερά μιας τόσο φημισμένης παραλίας όπως είναι οι «Σεϋχέλλες» στο Μαγγανίτη! Αγνοώντας την πεζοπορία μέσα στη ζέστη του μεσημεριού βαδίζουμε για την παραλία «Σεϋχέλλες». Το υποβλητικό τοπίο και τα διαυγή νερά μας εντυπωσιάζουν!..

(....)

Περιπλέοντας: Μαγγανίτη – Καρκινάγρι- «Κάβο Πάπα»

Πρωί-πρωί, απολαμβάνοντας το αιγαιοπελαγίτικο χάραμα στην αυλή του φιλόξενου σπιτικού, κατηφορίζουμε για το λιμανάκι όπου το καΐκι της γραμμής Αγ. Κήρυκος-Καρκινάγρι θα μας μεταφέρει στο Καρκινάγρι. Περιπλέοντας στις ακτογραμμές διαγράφονται τα όρια του Μαγγανίτη στις σκιές των τεράστιων βράχων που ανυψώνονται απότομα για να στηρίξουν στις πλάτες τους σαν γίγαντες τις κορυφές και το οροπέδιο του νησιού. Με την ανατολή του Ήλιου φωτίζονται πρόσωπα και πράγματα. Δέος μας κατακλύζει στο αντίκρισμα των ανάγλυφων σμιλευμένων από το κύμα της θάλασσας βράχων που αναδύονται σαν αγάλματα θεών και ημίθεων μέσα από τη θάλασσα! 

[Slide Show]

Σπήλαια περίτεχνα σκαλισμένα που στους κρυφούς τους κόρφους φωλιάζουν Νηρηίδες, νύμφες των θαλασσών. Αυτοί οι γρανιτένιοι πανύψηλοι βράχοι παρατηρώντας τους μέσα από τη θάλασσα, καθώς απομακρυνόμαστε, φαντάζουν σαν τα ψηλά βουνά της Ηπείρου!.. 

(....)

Στα χνάρια του παλιού μονοπατιού: Μαγγανίτη – Ράχες

[Slide Show]

Γεμάτοι ενέργεια από τη θαλασσινή αύρα και όρεξη για δράση στο ξημέρωμα της μέρας ετοιμαζόμαστε για τον καθαρισμό και τη σήμανση του παλιού μονοπατιού που οδηγεί από το Μαγγανίτη στις Ράχες. Όλοι συνεπείς, στις 6:30 το πρωί από το «Καλαμονάρι» μεταφερόμαστε με αυτοκίνητο στο κέντρο της περιοχής «Μεγάλο Περιβόλι». Από εδώ ξεκινάει το παλιό μονοπάτι που συνδέει το χωριό με την περιοχή των Ραχών. Ο παλιός οικισμός του Μαγγανίτη, ο οποίος εκτεινόταν από τη θέση «Σήραγγα», βορειοδυτικά, έως την παλιά εκκλησία του Ταξιάρχη βορειοανατολικά, βρίσκεται εδώ. Το μονοπάτι πέτρινο ξεχωρίζει μέσα στην περιοχή που κατοικείται ακόμη. Στην αρχή δε συναντάμε δυσκολία στον καθαρισμό του. Απομακρύνουμε θάμνους και κόβουμε κλαριά από πουρνάρια κυρίως που εμποδίζουν το πέρασμα. Καθώς ανεβαίνουμε και πλησιάζουμε στο σημείο του «Σήραγγα» το μονοπάτι γίνεται αδιαπέραστο! Ε!, αυτό χρειάζεται διάνοιξη, όχι απλό καθαρισμό! Τεράστια δέντρα από κουμαριές, πουρνάρια, πεύκα και ανυψωμένοι θάμνοι από ρείκια… διαπλέκονται σχηματίζοντας φράχτη! Είναι απερίγραπτη η δύναμη της ομάδας που κατάφερε χωρίς να έχει και τα κατάλληλα εργαλεία να διανοίξει το μονοπάτι σε αρκετή έκταση του Σήραγγα! Ευτυχώς, το μονοπάτι είναι σκιερό λόγω της πυκνής βλάστησης και έτσι δε μας κουράζει και ο καυτός ήλιος του καλοκαιριού.
Κατάκοποι από την προσπάθεια της πρώτης διάνοιξης...

(....)

Πεζοπορώντας και ιστορώντας από το Μαγγανίτη στη Λαγκάδα

[Slide Show]

Ξεκινώντας πρωί από το «Καλαμονάρι» συναντάμε δεξιά μας το παλιό μονοπάτι το οποίο ανεβάζει μέσα από περιβόλια και πυκνή βλάστηση στο κέντρο του παλιού οικισμού, όπου διακλαδίζονται τα μονοπάτια που ενώνουν το Μαγγανίτη με τη βόρεια πλευρά του νησιού. Εκεί ακριβώς που αρχίσαμε τη σήμανση και τον καθαρισμό την προηγούμενη μέρα. Ανεβαίνουμε και χαιρόμαστε που βαδίζουμε πάνω στα «κόπια μας!». Βγαίνοντας έξω από την περίφραξη το μονοπάτι είναι καθαρό και μόνο μερικά κλαδιά από Κουμαριές, «άντρακλες», εμποδίζουν το άνετο ανέβασμα ενός πεζοπόρου. Ανεβαίνοντας στο σημείο όπου η θέα από ψηλά του Μαγγανίτη είναι καταπληκτική, κάνουμε την πρώτη στάση.

Συνεχίζουμε την ανάβαση σ’ ένα πράγματι μυθικό βραχόκοσμο!..

(...) 

Στην αύρα της διάσχισης: Μαγγανίτη – Μεσαριά

[Slide Show]

 

Από την προηγουμένη μέρα έγιναν οι προετοιμασίες για τη σήμανση και τον καθαρισμό του μονοπατιού που ενώνει το Μαγγανίτη με τα χωριά Πετροπούλι και Κοσοίκια της Μεσαριάς. Ξημερώματα στην καρότσα του αγροτικού του Στέλιου, γείτονα και φίλου του Κώστα αναχωρούμε για τον Αγ. Δημήτριο, στο τέλος του δάσους του Ράντη. Το δάσος του Ράντη αποτελείται στη μεγαλύτερη έκταση του από ένα μοναδικό είδος βελανιδιάς, τον «Άργιο» και κουμαριάς, τον «Άντρακλα». Βρίσκεται στην κεντρική Ικαρία με τα χωριά Φραντάτο, Πετροπούλι και Κοσοίκια βορειοανατολικά και νοτιοδυτικά εκτείνεται μέχρι το παλιό μονοπάτι προς Ράχες, «Παπουτσοκρύφτη», «Μεγάλοφο» και «Αρνοπέζα». Συγκαταλέγεται ανάμεσα στα τρία παλαιότερα δάση της Ευρωπαϊκής Ηπείρου και παρουσιάζει μοναδικό οικολογικό ενδιαφέρον. Η περιοχή θεωρείται «προστατευόμενη», αλλά, σε μεγάλη έκτασή της η νοτιοδυτική της πλευρά έχει καταστραφεί από την υπερβόσκηση και μάλλον την αδιαφορία των αρμόδιων….
Αφήνουμε το αυτοκίνητο στην άκρη του δρόμου και ανεβαίνουμε το μονοπάτι απέναντί μας. Προχωράμε στο ρουμάνι του Ράντη και σε λίγα μέτρα συναντάμε αυτό το εντυπωσιακό και μοναδικό είδος βελανιδιάς που ανυψώνεται με τον παχύ κορμό της και περιπλέκεται με τα καταπράσινα κλαδιά της σχηματίζοντας σκιά πλούσια και απολαυστική τις καυτές μέρες. Φθάνουμε ακριβώς στο σημείο όπου διασταυρώνονται τα μονοπάτια της περιοχής. Στο σημείο αυτό πρέπει να τοποθετηθεί πινακίδα. Βρισκόμαστε πάνω στο κεντρικό μονοπάτι που ενώνει τη Μεσαριά με το Μαγγανίτη. Προχωράμε όλοι μαζί έως τη θέση «Παπουτσοκρύφτης», ( 900 μ.), όπου η θέα προς το πέλαγος και το Μαγγανίτη είναι μοναδική και χωριζόμαστε σε δυο ομάδες:
Η πρώτη ομάδα με οδηγό το Στέλιο, που γνωρίζει καλά την περιοχή...

(....)

Από τον ηλιόβλητο Μαγγανίτη στη σκιόφιλη Μεσαριά

[Slide Show] 

Στο σκηνικό της προηγούμενης μέρας συνεχίζουμε σημάνσεις και καθαρισμούς μέχρι το τέλος του μονοπατιού. Η πρώτη ομάδα ολοκληρώνει το έργο της φθάνοντας στο χωριό Πετροπούλι που ήταν ο στόχος. Η δεύτερη ομάδα ολοκληρώνει το έργο της φθάνοντας στο «Καλαμονάρι», όπου τελειώνει το μονοπάτι για όσους το κατεβαίνουν και αρχίζει για όσους το ανεβαίνουν. Επιτέλους, εγκαινιάζουμε τη σήμανση και τον καθαρισμό στο ιστορικό μονοπάτι που συνδέει το Μαγγανίτη με τα χωριά Κοσοίκια και Πετροπούλι της Μεσαριάς!

Η πορεία διαρκεί περίπου 4 ώρες...

(....)

Περιήγηση στο μύθο και στην ιστορία

[Slide Show]

Τίποτα δεν είναι πιο θαυμαστό από αυτό το ξύπνημα μπροστά στην εικόνα μιας θάλασσας που αλλάζει συνεχώς μορφή. Τα νησιά που σήμερα  μπορεί να είναι για μας τόπος ρομαντικής φυγής, δε λένε τα ίδια πράγματα για εκείνους που υπήρξαν κάποτε τόποι εξορίας και γνώρισαν τη σκοτεινή τους όψη… Η μέρα προσφέρεται για περιήγηση.

Αφήνοντας τον φουρτουνιασμένο Μαγγανίτη κατεβαίνουμε στον Αγ. Κήρυκο, την πρωτεύουσα του νησιού. Εδώ η γαλήνη της θάλασσας διαδέχεται την αταραξία του Ικάριου πελάγους. Κατευθυνόμαστε προς το ανατολικό ακρωτήρι προσπερνώντας το χωριό Φάρο με τη γνωστή παραλία του και φτάνουμε στο Δράκανο... 

(....)

Ιχνηλατώντας: Φραντάτο – Μαγγανίτης

[Slide Show]

 

Πρωί-πρωί το αγροτικό του Νίκου Πυλαρά, εκπροσώπου του Εξωραϊστικού Πολιτιστικού Συλλόγου Μαγγανιωτών, μας περιμένει για να μας μεταφέρει στην περιοχή του ορεινού χωριού «Φραντάτο». Ανηφορίζουμε μέσα σε πευκοδάσος και αναζητάμε το παλιό μονοπάτι που ενώνει το Μαγγανίτη με το Φραντάτο. Ψάχνοντας για το παλιό μονοπάτι διαπιστώνουμε ότι η βλάστηση είναι πυκνή και η διάβαση εμποδίζεται. Επίσης, σε πολλά σημεία το μονοπάτι διακόπτεται από το χωματόδρομο που έχει διανοιχτεί στην περιοχή. Κατευθυνόμαστε προς την «Αρνοπέζα» και μετά από δυόμιση ώρες φτάνουμε στο σημείο του «Παπουτσοκρύφτη»  όπου είναι ευδιάκριτο το μονοπάτι που κατεβάζει στο Μαγγανίτη. Ο ήλιος έχει αρχίσει να γίνεται επιθετικός αλλά η θέα από το βουνό στον πελαγίσιο νότο είναι μαγευτική!..

(....)

Και η καταχώρηση τελειώνει έτσι:

"Είναι σα να γράψαμε ένα «ποίημα» αρχίζοντας και κλείνοντας  με τον ίδιο στίχο σε «σχήμα κύκλου». Είναι η δράση, η ενέργεια, η κίνηση, το παιχνίδι, ο ρόλος, η εμπειρία, η ζωή, το βίωμα που γίνονται γνώση. Είναι η αισθητηριακή αγωγή, η ομαδική δράση που γίνονται συμπόρευση, συμμετοχή, αλληλεγγύη, προσφορά, ψυχαγωγία, μέθεξις! Τα «φωτεινά» σημάδια αυτού του «ποιήματος» γίνονται «αστερισμός» στο αλφαβητάρι του Καριώτικου «Ουρανού»"


Αναλυτικά οι φωτογραφίες που πολλές έχουν όμορφους τίτλους και επεξηγηματικές λεζάντες, βρίσκονται στους παρακάτω συνδέσμους:

1) Ικαρία - Αύγουστος 2012: Στον "αφρίζοντα" Μαγγανίτη
2) Ικαρία - Αύγουστος 2012: Περιπλέοντας Μαγγανίτη-Καρκινάγρι
3) Ικαρία - Αύγουστος 2012: Στα χνάρια του παλιού μονοπατιού Μαγγανίτη - Ράχες
4) Ικαρία - Αύγουστος 2012: Πεζοπορώντας και ιστορώντας από τον Μαγγανίτη στη Λαγκάδα
5) Ικαρία - Αύγουστος 2012: Στην αύρα της διάσχισης Μαγγανίτη - Μεσαριά
6) Ικαρία - Αύγουστος 2012: Περιγραφή του σπιτιού στο Καλαμονάρι
7) Ικαρία - Αύγουστος 2012: Περιήγηση στο μύθο και στην ιστορία

8) Ικαρία - Αύγουστος 2012: Ιχνηλατώντας Φραντάτο-Μαγγανίτης

 Τους θερμοευχαριστούμε!

Του Ράντη σε σλάιτς

Φωτογραφίες της Λίνας από τη προηγούμενη εκδρομή . Απολαύστε. Συγνώμη για το "adopt a pet". Είναι διαφήμιση. Τι να κάνουμε... Αγνοήστε το.

Άλλες προτεραιότητες

Μέχρι νεοτέρας καθυστερεί προς το παρόν η επόμενη εξερεύνηση στο Δάσος του Ράντη για επισήμανση μονοπατιού. Οι λόγοι είναι

1ον) λόγω της πρόσφατης καταρρακτώδους βροχόπτωσης οι δρόμοι έχουν γίνει αδιάβατοι

Κάνετε κλικ στα πρόσωπα των ατόμων που θέλετε να επισημάνετε. Βοηθήστε τους φίλους σας να επισημάνουν φωτογραφίες.

 

2ον) Πολλά μέλη ασχολούνται με τις ελιές. Είναι ο καιρός τους.

3ον) Έχει προκύψει ανάγκη να καθαριστεί το Φαράγγι της Χάλαρης από τα πάρα πολλά (δυστυχώς) λάστιχα άρδευσης που κομμάτιασε ο ποταμός και έχουν μπερδευτεί στα δέντρα και τους βράχους.

Θα σας κρατούμε ενήμερους

Στην Καρδιά της Ικαρίας

Δάσος του Ράντη

Εξερευνητική εκδρομή για επισήμανση μονοπατιών

Την Κυριακή 19 Σεπτεμβρίου μια μικρή ομάδα 4 ατόμων ξεκινήσαμε για να ανακαλύψουμε και να ασφαλίσουμε επιτέλους ένα από τα αρχαία μονοπάτια που διασχίζουν το θρυλικό αυτό δάσος***.

Μπροστά στο Δάσος (βλέποντας από τα δυτικά προς τα ανατολικά).

Δύο οι λόγοι.

Ο ένας πρακτικός.

Το δάσος βρίσκεται στην προέκταση προς νότο του σημασμένου μονοπατιού Κάμπος – Φραντάτο. Διασχίζοντας το δάσος φτάνει κανείς στη κορυφογραμμή του Αθέρα και συναντά το μακρύ “μονοπάτι της οροσειράς” (ridge walk ή “transikarian trail”) από ακρωτήριο σε ακρωτήριο, καθώς και ένα από τα μονοπάτια για το Μαγγανίτη.

Προβολή μεγαλύτερου χάρτη

Ο δεύτερος λόγος ήταν “πολιτικός”.

Έχουν λεχθεί και λέγονται τόσα πολλά για του Ράντη όμως δεν υπάρχει πουθενά ούτε μια -έστω πρόχειρη- πινακίδα, ούτε ένα βελάκι, ούτε καν μια γενική κατεύθυνση, πολύ λιγότερο ένα σημαδεμένο ασφαλές μονοπάτι. Μόνο στους χάρτες αναφέρεται το όνομα της περιοχής. “Ράντη”. Επί του πεδίου όμως δεν υπάρχει απολύτως τίποτα. Και όμως “στα λόγια” το Δάσος του Ράντη κοντεύει να γίνει τόσο ξακουστό όσο και το Φαράγγι της Χάλαρης. Που βρίσκεται όμως; Πως πάει κανείς εκεί; Ποιός είναι ο ασφαλής τρόπος να γνωρίσει το δάσος χωρίς “να ξοριάσει”;

Ξεκινήσαμε την αναζήτηση στο οροπέδιο “Αρνοπέζα” που βρίσκεται στο τέλος του αμαξιτού δρόμου που έρχεται από το Φραντάτο. Μέχρι εκεί περίπου φτάνει το σηματοδοτημένο μονοπάτι  (που έρχεται κι αυτό απ' το Φραντάτο) το οποίο προσεγγίζει του Ράντη από τη δυτική του πλευρά. Σκοπός μας να εισχωρήσουμε στο δάσος και να βρούμε ίχνη από κάποιο παλιό μονοπάτι, κι αν όχι, να φτιάξουμε μια δική μας διαδρομή προς την κατεύθυνση που θέλαμε, δηλαδή για το βουνό.

Ψάχνοντας για ίχνη παλιού μονοπατιού

Στην αρχή έγινε το δεύτερο. Περπατάγαμε ανηφορίζοντας “στα κουτουρού” ακολουθώντας γιδόστρατες σ' ένα σκοτεινό λαγκάδι με τεράστιους γέρικους άργιους. Ο ένας πήγαινε από 'δω, ο άλλος από κει -η αναζήτηση ήταν κοπιαστική όποτε όμως ανταμώναμε για να ξεκουραστούμε οι στιγμές ήταν μαγικές. Άλλος κόσμος. Αρχαίος, πράσινος, σκοτεινός. Ομιλητική σιωπή.

Ξεκούραση στην "αποθέστρα"

Διάλειμμα για φαγητό σε ξέφωτο. Το φαγητό (τυρί, ψωμί, σταφύλια) κάνει καλό.

Αμέσως μετά βρήκαμε τα πρώτα ίχνη μονοπατιού.

Ευτυχώς δεν χρειάστηκε να χαράξουμε δικό μας μονοπάτι. Κάποια στιγμή εντοπίσαμε έναν “ορό” ή “ατσίρο” δηλ. όρθια πέτρα επίτηδες στημένη από ανθρώπινο χέρι με σκοπό να ορίζει το μονοπάτι.

Δείχνοντας τη σωστή κατεύθυνση.

Η κατεύθυνσή της έδειχνε τη σωστή διαδρομή.

Πράγματι λίγο πιο πέρα είχε κι άλλη, μετά κι άλλη -κι αν ήταν πεσμένες γνωρίζαμε πια “τον κώδικα”, τις αναγνωρίζαμε σαν σημάδια, τις σηκώναμε ξανά πάλι όρθιες και προχωρούσαμε παραπέρα.

Εκτός από τους ατσίρους είχαμε και μια άλλη βοήθεια στον εντοπισμό της διαδρομής. Η διαδρομή του αρχαίου μονοπατιού ήταν κατασκαμμένη με τρύπες! Γουρούνια! Ελεύθερα γουρούνια!

Λεπτομέρεια ατσίρου. Πίσω του (πάνω δεξιά γωνία)
φαίνεται σκάψιμο λέφτερου γουρουνιού.

"Αν συναντήσουμε νευριασμένα γουρούνια, τι κάνουμε;"

"Σκαρφαλώνουμε στα δέντρα!"

Κάποια στιγμή βρήκαμε και “το σαλόνι” τους. Αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία. Για την ώρα μόνο ας πούμε ότι το μονοπάτι προτάθηκε να ονομαστεί “μονοπάτι των γουρουνιών”. Όμως θα ήταν άδικο για το όμορφο δάσος κι έτσι η πρόταση αποσύρθηκε.

Φωτογραφίζοντας ένα άγνωστο φυτό.

Κρίνοντας από τη παλαιότητα και τη τεχνοτροπία των λιθοδομών, υποθέσαμε ότι το μονοπάτι που βρήκαμε πρέπει να είναι τουλάχιστον 100 ετών, ενώ το μέγεθος και η πυκνότητα “των ορών”, οι πολλές “αποθέστρες” (βράχοι όπου ακουμπούσαν οι φορτωμένοι πεζοπόροι για να ξεκουράζονται) δίνουν το μέτρο της σημασίας που είχε το μονοπάτι την εποχή που το έφτιαξαν. Παρ' όλα αυτά, μπορεί να μην είναι αυτή η τελική διαδρομή που θα ορίσουμε για τη διάσχιση του δάσους από την ανατολική πλευρά. Ίσως να υπάρχει άλλη καλύτερη. Θα ξαναπάμε και θα ξαναπάμε. Είναι ωραία εκεί.

*** Οι μετρήσεις που έχουν γίνει επιβεβαιώνουν αυτό που βλέπει κανείς με τα μάτια του όταν μπει μέσα στο Δάσος του Ράντη. Πρόκειται για ένα από τα αρχαιότερα δάση της Μεσογείου. Αποτελείται κυρίως από δρυς αρίες (“Άργιους” τις ονομάζουν στην Ικαρία), επομένως δικαιολογημένα θα ονομάζαμε “δρυμό”. Ο λόγος που διασώθηκε από την υλοτόμηση και την ανθρακοποιία (παλαιό παραδοσιακό επάγγελμα των Ικαριωτών) ήταν η μεγάλη απόστασή του από τις ακτές. Ήταν μεγάλος κόπος να κατεβάσουν ξύλα και κάρβουνα μέχρι τη θάλασσα για να τα εξάγουν κι έτσι το άφησαν τελευταίο. Κάποτε όμως θα καταστρεφόταν κι αυτό, αν κάποια στιγμή στα τέλη του 19ου αιώνα οι δημογέροντες δεν αποφάσιζαν να το διατηρήσουν, ανακηρύσσοντάς το “δημόσια περιουσία” και απαγορεύοντας την υλοτόμηση.

Εκείνα τα χρόνια το δάσος κάλυπτε τεράστια έκταση και αποτελούσε πράγματι ένα σοβαρό “δημόσιο κεφάλαιο” που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί “από κοινού” προς όφελος του πληθυσμού σε περίπτωση κρίσης. Σήμερα το δάσος καλύπτει περίπου 16000 στρέμματα εδάφους, διατηρώντας ακέραια την αρχική του πυκνότητα στις πιο δύσβατες περιοχές στα υψώματα πάνω από τα χωριά Πετροπούλι και Φραντάτο μέχρι την κορυφογραμμή του Αθέρα. Πολλοί από τους χοντρούς πανύψηλους Άργιους έχουν μετρηθεί ότι είναι 500 χρονών ωστόσο δυστυχώς δεν ανανεώνονται. Μεγαλόπρεπα τα κουφάρια των γέρικων δέντρων κείτονται στο έδαφος, δεν χρησιμεύουν όμως για να στηρίζουν τρυφερά νεαρά δεντράκια. Δυστυχώς το δάσος μαστίζεται από την αποίμενη βόσκηση. Τα νεότερα δέντρα που βλέπει κανείς εκεί είναι 20-30 ετών. Δηλαδή είναι τα λίγα εκείνα που πρόλαβαν να μεγαλώσουν πριν την εποχή των επιδοτήσεων. Έτσι το δάσος μοιάζει με “γηροκομείο δέντρων”. Όπου πέφτει ένας γερο-γίγαντας Άργιος δεν υπάρχει περίπτωση να αντικατασταθεί από νέο δέντρο. Το έδαφος θα μείνει κενό και το χώμα θα το πάρει η βροχή. Επί χρόνια γίνονται ενέργειες για να σταματήσει η βόσκηση στο δάσος (προτάθηκε μάλιστα να περιφραχτεί) όμως μέχρι σήμερα χωρίς αποτέλεσμα.