Περιγραφή και φωτογραφίες του ορειβατικού γύρου της Άνω Χάλαρης στις 10/5/26

Γεια σας φίλοι αναγνώστες
Πρώτα από όλα, συγνώμη που αυτή η πεζοπορία δεν ανακοινώθηκε εδώ όπως κάνουμε συνήθως αλλά μόνο στη σελίδα μας και στο γκρουπ Ορειβάτες Πεζοπόροι Ικαρίας στο facebook ελάχιστες μέρες πιο νωρίς.

Ο λόγος ήταν ότι το πρόγραμμα της συγκεκριμένης διαδρομής ήταν πολύ απαιτητικό:

✱ Μεγάλη υψομετρική διαφορά με κατάβαση και ανάβαση 300 μέτρων περίπου.
✱ Εξαιρετικά μεγάλες κλίσεις και γκρεμοί.
✱ Πολύ ανώμαλο πετρώδες έδαφος με "σκαλιά", σάρες και χαλικουριές σε στενό μονοπάτι.
✱ Ειδικά το τελευταίο μέρος (βλέπε παρακάτω) ήταν εκτός μονοπατιού, βαδίζοντας σε βράχους ακολουθώντας κοίτη χειμάρρου.

Παρόλα αυτά, εκείνο το πρωινό του Απρίλη μαζευτήκαμε μια καλή μικρή παρέα 6-7 ατόμων ικανών και αποφασισμένων για να κάνουμε για άλλη μια φορά μετά από αρκετά χρόνια τον

ΟΡΕΙΒΑΤΙΚΟ ΓΥΡΟ ΤΗΣ ΑΝΩ ΧΑΛΑΡΗΣ!

Με αρκετή καθυστέρηση για την περίπτωση που θα έρχονταν μαζί μας κι άλλοι φίλοι, μπήκαμε στο μονοπάτι από μία από τις πιο γνωστές εισόδους του δικτύου των μονοπατιών της Χάλαρης απέναντι σχεδόν από το Οινοποιείο Αφιανέ στην περιοχή του χωριού Προφήτης Ηλίας, και φρεσκάροντας ταυτόχρονα την παλιά σηματοδότηση, κατεβήκαμε μέχρι τη λαγκαδιά από όπου ξεχύνεται ο καταρράκτης 'Ραξούνια'.

Μετά, συνεχίσαμε στο μονοπάτι και φτάσαμε πιο κάτω στα "μπαλκόνια" της Χάλαρης που είναι μερικά παλιά καλοκτισμένα πεζούλια, καλλιεργημένα άλλοτε, από όπου κανείς απολαμβάνει ένα πανόραμα της Κάτω Χάλαρης, κι εκεί, ύστερα, παίρνοντας ένα στενό πλαϊνό μονοπατάκι, πήγαμε να δούμε τον καταρράκτη.
Επιστρέφοντας στην κύρια διαδρομή, κατεβαίνοντας συναντήσαμε τη σημαντική σηματοδοτημένη διασταύρωση με το μονοπάτι που οδηγεί στο Φράγμα της Χάλαρης και ακόμα πιο πάνω μέχρι την Εριφή, όμως εμείς φυσικά αρχίσαμε να κατηφορίζουμε για τα Διπλοπόταμα που όπως λέει και το όνομά τους, είναι το σημείο όπου συναντιούνται ο κύριος χείμαρρος της Χάλαρης που έρχεται από το Πέζι με τον παραπόταμο που κατεβαίνει από τα Ραξούνια.
Σε αυτόν τον κατήφορο, από ένα σημείο και μετά χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή διότι εκτός από τις απότομες κλίσεις, το μονοπάτι είναι μονίμως χαλασμένο από τις βροχές και από τα κατσίκια, άρα μπατόν πεζοπορίας ή έστω ένα απλό ραβδί κρίνονται πολύ απαραίτητα και για διευκόλυνση και για αποφυγή ατυχημάτων.

Όμως είναι πάντα μεγάλη η ανταμοιβή μετά από αυτόν τον δύσκολο κατήφορο γιατί σε λίγο βλέπει κανείς τις πρώτες μεγάλες και βαθιές "λιβάδες" (τοπικό όνομα για τις ποταμίσιες λίμνες) και αργότερα στο πιο βαθύ σημείο του φαραγγιού, εκεί συναντιούνται οι δύο  ποταμοί, το τοπίο ανοίγει και είναι ένα θαυμάσιο μέρος για ξεκούραση ανάμεσα στα άφθονα νερά που τρέχουν εκεί τον Μάιο μήνα.

Σε αυτό το σημείο το Μονοπάτι της Χάλαρης κινείται βόρεια κατά μήκος του ποταμού με κατεύθυνση τη θάλασσα και αυτή είναι η διαδρομή που ακολουθούν οι περισσότεροι πεζοπόροι του φαραγγιού.

Ωστόσο η ομάδα μας είχε άλλα σχέδια. Ήταν πια καιρός, αρκετά χρόνια μετά την πρώτη επίσκεψή μας στον Ράτσο, να ξαναδούμε αυτήν την εντυπωσιακή κλεισούρα που κρύβει μέσα της αυτόν τον "τρίπατο" πλούσιο καταρράκτη που η απόστασή του από τα Διπλοπόταμα δεν είναι μεγάλη όμως δεν υπάρχει (και είναι αδύνατον να υπάρξει) μονοπάτι και έτσι η πορεία πρέπει να γίνει μέσα και δίπλα στην κοίτη του ποταμού, σκαρφαλώνοντας βράχους, τσαλαβουτώντας στα νερά και τραβερσάροντας γκρεμούς.
Καθώς η κλεισούρα του Ράτσου περιβάλλεται από όρθιες βραχοπλαγιές η ασφαλέστερη έξοδος από αυτό το σημείο είναι η επιστροφή στα Διπλοπόταμα και από εκεί είτε να ανεβεί κανείς προς Προφήτη Ηλία είτε να κινηθεί προς τα κάτω με κατεύθυνση τον Χριστό Ραχών, τον Άγιο Δημήτριο ή τον Να.

Όμως, όπως είπαμε, η ομάδα ήταν δυνατή, και καθώς δεν είχε ακόμα νυχτώσει, σκαρφαλώσαμε τη δυτική, κάπως λιγότερο απότομη πλαγιά της κλεισούρας και βγήκαμε ακριβώς επάνω από τον καταρράκτη, στην πλατιά λίμνη "Μακρύστενη" που τον τροφοδοτεί.
Είχε πια σχεδόν νυχτώσει, όμως καθώς η Μακρύστενη απέχει ελάχιστα από το καλά σηματοδοτημένο κεντρικό Μονοπάτι της Χάλαρης, κοντά στο "Κτήμα Χαλαριώτη", δεν ήταν δύσκολο να διασχίσουμε, ακόμα και νύχτα, το πευκοδάσος που καλύπτει αυτήν την περιοχή και να βγούμε τελικά στον κεντρικό δρόμο, κοντά στο χωριό "Καρυδιές" από όπου επιστρέψαμε στο σημείο εκκίνησης της πεζοπορίας, δηλαδή στον Προφήτη Ηλία, όπου είχαμε αφήσει τα αυτοκίνητα.

Ευχαριστούμε όσους συμμετείχαν!
😊

 Ήταν μια υπέροχη μεγάλη ημέρα με πολλά highlights και μια ωραία περιπέτεια χωρίς δυσάρεστα απρόοπτα. Αν είναι κανείς προσεκτικός, την άνοιξη τα Καριώτικα φαράγγια προσφέρουν μοναδικές εμπειρίες!Παρακάτω βλέπετε μια κινούμενη εικόνα επιλεγμένων φωτογραφιών από τις πολλές που μας πρόσφεραν οι συμμετέχοντες που για αυτές του ευχαριστούμε ιδιαιτέρως, ενώ σε αυτό το λινκ βλέπετε το λεύκωμα με ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ και διαβάζετε τις κατατοπιστικές λεζάντες.

Τελειώνοντας, μετά το εντυπωσιακό βίντεο της βουτιάς στον Ράτσο, ακολουθεί παλαιότερη ανάρτηση από τη σελίδα μας στο facebook σχετικά με τους κανόνες ασφάλειας στο Φαράγγι της Χάλαρης.

.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ
😘

Σχόλια, ερωτήσεις και πληροφορίες εδώ ή στο μέηλ μας καθώς και στη σελίδα "Ορειβατικός Πεζοπορικός Σύλλογος Ικαρίας" και το γκρουπ "Ορειβάτες Πεζοπόροι Ικαρίας"
στο facebook.

Πέμπτη, 21 Μαΐου, 2026

 

 

.

Τα Μονοπάτια στο Φαράγγι της Χάλαρης

Γεια σας αγαπητοί αναγνώστες
Η παρούσα δημοσίευση αναμενόταν πολύ δικαιολογημένα εδώ και πολλά χρόνια από πολλούς ενδιαφερόμενους. Αργήσαμε πολύ, όμως ήλθε επιτέλους η ώρα. Γι’ αυτό, θα μπούμε κατευθείαν στο ψητό. Όπως υποσχεθήκαμε πριν λίγο καιρό στο φέησμπουκ, ευχαριστώντας εκείνους που βοήθησαν στην κατασκευή των πινακίδων, η παρούσα δημοσίευση θα να είναι αυστηρά χρηστική. Την περιβαλλοντική και αισθητική αξία του χώρου στον οποίο αναφερόμαστε μπορείτε να κρίνετε μόνοι σας μέσα από τις φωτογραφίες και τα κείμενα που περιέχονται στα λινκς που παρατίθενται στο τέλος.
Σημειώστε επίσης ότι πολλές πληροφορίες και εικόνες περιέχονται και στα διάφορα σημεία του καταλόγου της λεζάντας στην αριστερή πλευρά του χάρτη τον οποίο μπορείτε να δείτε σε μορφή απλής εικόνας εδώ, ενώ όσοι θέλουν να διαβάσουν με μεγαλύτερη άνεση το παρακάτω κείμενο, θα το βρουν ανοίγοντας αυτό το Google doc.
Καλή σας περιήγηση στο αγαπημένο μας φαράγγι!

---

---

ΦΑΡΑΓΓΙ ΤΗΣ ΧΑΛΑΡΗΣ

ΧΑΡΤΗΣ ΟΔΗΓΟΣ ΜΟΝΟΠΑΤΙΩΝ

ΓΕΝΙΚΑ ΓΙΑ ΤΗ ΧΑΛΑΡΗ ΚΑΙ ΤΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ ΤΗΣ

Ο Χάλαρης ποταμός ή «Χάλαρη» όπως προτιμάμε να λέμε, είναι ένας μεγάλος ορεινός χείμαρρος συνεχούς ροής που πηγάζει από το οροπέδιο «Πέζι» κάτω από τις βραχοκορφές του ορεινού όγκου «Προβατοκεφάλα» (1011 μ.) στη νοτιοδυτική άκρη της Ικαρίας, και εκβάλλει στον ορμίσκο «Νας» 4 χλμ. δυτικά του Αρμενιστή.
Το μήκος του ποταμού από την εκβολή του ως το φράγμα της Χάλαρης στο Πέζι είναι 7,50 χλμ. Φυσικά ο ποταμός συνεχίζεται και πιο πάνω από το φράγμα, όμως αυτό το τμήμα (δηλ. από τον Να μέχρι το Πέζι) είναι εκείνο που ονομάζουμε «Φαράγγι της Χάλαρης» λόγω των απότομων κλίσεων των όχθων και του μεγάλου βάθους της χαράδρας, που σε ορισμένα σημεία ξεπερνά τα 300 μέτρα.
Η κοίτη της Χάλαρης δεν είναι ευθεία αλλά τεθλασμένη με πολλά ζιγκ-ζαγκ και εξαιρετικά ανώμαλη, γεμάτη βράχους και γκρεμούς.
Ιδιαίτερα μετά από έναν βροχερό χειμώνα ο ποταμός σχηματίζει στο διάβα του δεκάδες μικρές λίμνες (ικαρ. «λιβάδες» ή «αγγελολιβάδες») που όμως είναι πολύ δύσκολο να τις ανακαλύψει κανείς ακολουθώντας τον ρου του ποταμού γιατί θα συναντήσει μεγάλα εμπόδια (π.χ. τεράστιοι πεσμένοι βράχοι και βαθιές λίμνες με απότομες όχθες). Γι' αυτόν τον λόγο, ο ασφαλέστερος τρόπος γνωριμίας με το φαράγγι είναι τα σηματοδοτημένα μονοπάτια. Αλλά κι εκείνοι που θέλουν να εξερευνήσουν την κοίτη του ποταμού πρέπει να χρησιμοποιήσουν τα σηματοδοτημένα μονοπάτια ως οδηγό για να μη χαθούν και να εξαντλήσουν τις δυνάμεις τους.
Στη διάρκεια των ετών τα μονοπάτια που ως Ορειβατικός Πεζοπορικός Σύλλογος Ικαρίας έχουμε χαράξει και σηματοδοτήσει γύρω και μέσα στο Φαράγγι της Χάλαρης έχουν συνολικό μήκος περίπου 42 χιλιόμετρα, και καλύπτουν μία έκταση περίπου 20 τετ. χλμ. μεγάλο μέρος της οποίας είναι προστατευόμενη περιοχή NATURA2000. (βλέπε παρακάτω: είσοδοι στο φαράγγι, άλλες διαδρομές, ειδικές διαδρομές)

 

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΜΟΝΟΠΑΤΙΟΥ ΤΗΣ ΧΑΛΑΡΗΣ

Η διαδρομή που ονομάζουμε «Κεντρικό Μονοπάτι της Χάλαρης» είναι γενικά μέτριας δυσκολίας (με αρκετά δύσκολα σημεία) και έχει μήκος 8,40 χλμ. Αρχίζει από τον παραλιακό οικισμό του Να και καταλήγει στο Φράγμα της Χάλαρης (υψ. 740 μ.). Η πινακίδα στην πλατεία του Να, ακριβώς απέναντι από το Artemis Studio Shop, πληροφορεί τον πεζοπόρο ότι για την είσοδό του στη διαδρομή μπορεί να επιλέξει είτε α) να ανηφορίσει προς «Κάτω Ράχες» και ακολουθώντας τη σήμανση να μπει στο φαράγγι, είτε β) να προχωρήσει ευθεία για 600 μ. περίπου στον κεντρικό δρόμο μέχρι τη νέα γέφυρα του ποταμού όπου λίγα μέτρα πιο πέρα, δίπλα στην παλιά γέφυρα, θα βρει την αρχή του μονοπατιού.
Το κεντρικό μονοπάτι της Χάλαρης δεν είναι κάποιο παλιό παραδοσιακό μονοπάτι, αλλά μια ειδικά διαμορφωμένη οικοτουριστική διαδρομή που δημιουργήθηκε το 2004 με σκοπό τη γνωριμία των επισκεπτών με το Φαράγγι της Χάλαρης – το μακρύτερο και βαθύτερο φαράγγι των νησιών του Αιγαίου, εξαιρουμένων Κρήτης και Εύβοιας.
Όσον αφορά την πεζοπορία, τόσο λόγω μορφολογίας, όσο και λόγω διαφοράς βαθμού δυσκολίας, διαιρούμε το φαράγγι σε δύο μέρη: την «Κάτω Χάλαρη» (Νας – Λουπάστρα), και την «Άνω Χάλαρη» (Λουπάστρα – Φράγμα). 

 

ΚΑΤΩ ΧΑΛΑΡΗ

Η διαδρομή στην Κάτω Χάλαρη είναι σχετικά εύκολη, καθώς το μονοπάτι ακολουθεί την ανατολική πλαγιά του φαραγγιού σε αρκετή απόσταση από την κοίτη του ποταμού. Παρόλα αυτά, οι δυσκολίες και τα εμπόδια δεν λείπουν, αφού το μονοπάτι έχει υποστεί πολλές ζημιές από τη μεγάλη πλημμύρα του 2010 και από τα 100άδες αδέσποτα κατσίκια που λυμαίνονται την περιοχή.
Ανηφορίζοντας από τον Να και τις Κάτω Ράχες, η διαδρομή ακολουθεί την ανατολική πλαγιά του φαραγγιού με γενική κατεύθυνση τον οικισμό των Ραχών «Άγιος Δημήτριος» (υψ. 329 μ.). Λίγο πριν τον χαρακτηριστικό βράχο «Λιτάνη» ο πεζοπόρος συναντά διακλάδωση με μονοπάτι που κατεβαίνει στο ποτάμι, το διασχίζει και κατευθύνεται δυτικά, προς Προεσπέρα, κτλ.
Προσπερνώντας αυτό το σημείο, η επόμενη διασταύρωση που συναντάμε βρίσκεται λίγο μετά τον βράχο της Λιτάνης. Εκεί, ένα σύντομο μονοπάτι οδηγεί αριστερά προς τις γειτονιές του Αγίου Δημητρίου όπου, ακολουθώντας τη σήμανση, μπορεί να φτάσει κανείς γρήγορα κι εύκολα στην πλατεία του χωριού, ή να επιστρέψει στον Να μέσα από αγροτικούς χωματόδρομους .
Μετά την Λιτάνη το κεντρικό μονοπάτι κατηφορίζει ομαλά με προορισμό την περιοχή «Λουπάστρα» που έχει πάρει το όνομά της από τον ψηλό βράχο που ορθώνεται στην δυτική πλευρά του φαραγγιού.
Εκεί, συναντάμε διασταύρωση με το μονοπάτι που έρχεται από τον Χριστό Ραχών (υψ. 446 μ.). Λίγο πιο κάτω, βρισκόταν άλλοτε το μεγάλο αψιδωτό Γεφύρι της Λουπάστρας που δυστυχώς καταστράφηκε ολοσχερώς από την πλημμύρα του 2010. Σ’ αυτό το σημείο η διαδρομή αλλάζει όχθη (ένα σχοινί δείχνει το πέρασμα) και κινείται στη δυτική πλευρά του ποταμού.

ΑΝΩ ΧΑΛΑΡΗ

Μετά το πέρασμα του ποταμού στη Λουπάστρα, το μονοπάτι ανηφορίζει για λίγη ώρα ως τη διασταύρωση με το μονοπάτι προς Προεσπέρα. Αφήνοντας πίσω αυτή τη διασταύρωση, η κεντρική διαδρομή στρίβει αριστερά με πρώτο προορισμό την περιοχή «Διπλοπόταμα» (ή Διπόταμα) βαθιά μέσα στην Άνω Χάλαρη.
Από το σημείο αυτό και πέρα η συνέχιση της πορείας συνιστάται σε έμπειρους κι ανθεκτικούς πεζοπόρους καθώς υπάρχουν αρκετές δυσκολίες με πρώτη από αυτές το πέρασμα μιας μεγάλης λιβάδας ανάμεσα σε απόκρημνες όχθες, που γίνεται είτε κολυμπώντας είτε με τη βοήθεια ενός σχοινιού που είναι καρφωμένο στη ανατολική όχθη. Αλλά και πιο πέρα, καθώς η διαδρομή ακολουθεί την κοίτη του ποταμού, υπάρχουν αρκετά εμπόδια στην πορεία.
Φτάνοντας στα Διπόταμα (υψ. 281 μ.) βρισκόμαστε στο βαθύτερο σημείο του φαραγγιού. Εδώ, η διαδρομή εγκαταλείπει την κοίτη και στρίβει αριστερά, σκαρφαλώνοντας με διάφορους ελιγμούς την απότομη πλαγιά του χείμαρρου «Ραξούνια» που κατεβαίνει από την περιοχή του οικισμού «Προφήτης Ηλίας» στις Ράχες. Αυτός ο ανήφορος είναι το δυσκολότερο τμήμα του μονοπατιού της Χάλαρης. Εδώ, η διαδρομή φιδοσέρνεται ανάμεσα σε απότομες ορθοπλαγιές, γι’ αυτό χρειάζεται αυξημένη προσοχή στη σήμανση. Σε κάποιο σημείο της ανηφοριάς ο πεζοπόρος συναντά τη σημασμένη διασταύρωση για τον καταρράκτη των Ραξουνιών (στερεύει το καλοκαίρι), και λίγο αργότερα την επίσης σημασμένη διασταύρωση με το μονοπάτι που οδηγεί στον Προφήτη Ηλία (υψ. 587 μ.).
Εδώ το Μονοπάτι της Χάλαρης στρίβει δεξιά και ακολουθώντας ομαλή πορεία μέσα σε πευκοδάσος, διασχίζει την περιοχή «Χαλαριώτη» όπου το ομώνυμο μεγάλο κτήμα με παλιές πεζούλες γεμάτες μεγαλοπρεπείς καστανιές. Στου «Χαλαριώτη» η διαδρομή ξαναπλησιάζει τον ποταμό και ανηφορίζει ομαλά ως τον κεντρικό δρόμο Ραχών – Βρακάδων στην περιοχή «Γεμέλια». Διασχίζοντας λοξά τον δρόμο η πορεία συνεχίζεται για ¾ της ώρας περίπου πάντα κατά μήκος της ανατολικής πλαγιάς του φαραγγιού ως το Φράγμα της Χάλαρης (υψ. 740 μ.) που είναι το τέλος της διαδρομής.

1η Εκδρομή Εργασίας στο Μονοπάτι της Χάλαρης

 .

 .

 .
.

Γεια σας, αναγνώστες!
Όπως κάνουμε πάντα, με αυτό το άρθρο θέλουμε να ευχαριστήσουμε τα μέλη και τους φίλους που βοήθησαν να καθαριστεί και να σηματοδοτηθεί ξανά μετά από πολλά χρόνια το κεντρικό μέρος του μεγάλου μονοπατιού στο Φαράγγι της Χάλαρης.
Αυτό το μονοπάτι που ξεκινά από την εκβολή του ποταμού στον παραλιακό οικισμό «Νας» και τερματίζει στο Φράγμα της Χάλαρης στα κράσπεδα του οροπεδίου «Πέζι», δεν είναι ένα παραδοσιακό μονοπάτι. Ιστορικά, δημιουργήθηκε ως πεζοπορική διαδρομή το 2005-2006 και, μετά από πολλές προσπάθειες και εθελοντικές πρωτοβουλίες, καθιερώθηκε και έγινε γνωστό στους πεζοπόρους, έτσι ώστε σήμερα, παρόλες τις δυσκολίες που παρουσιάζει, θεωρείται ως μία από τις πιο δημοφιλείς διαδρομές σε ολόκληρο το νησί.
Αυτό συμβαίνει κυρίως διότι:
🔺 Το Φαράγγι της Χάλαρης είναι το μακρύτερο και, στο κεντρικό μέρος του, το βαθύτερο ανάμεσα στα φαράγγια των νησιών του Αιγαίου (πλην Κρήτης και Εύβοιας).
🔺 Είναι προστατευόμενη περιοχή NATURA2000.
🔺 Το μονοπάτι στο σύνολό του έχει μήκος 14 χιλιομέτρων περίπου με πολλές εναλλαγές εδάφους και τοπίου, ενώ ο ποταμός που είναι συνεχούς ροής και διατηρεί αρκετό νερό το καλοκαίρι, σχηματίζει εκτός από καταρράκτες και αρκετές ωραίες λίμνες («λιβάδες») για δροσιά και κολύμπι. 

Έτσι τώρα εμείς εφέτος, μετά το Μονοπάτι του Μύρσωνα και το Μονοπάτι του Χάρακα («Γύρος των Ραχών με τα Πόδια»), συνεχίζουμε τη δουλειά στην περιοχή των Ραχών με επίκεντρο αυτή τη φορά τη Χάλαρη.
Το Σάββατο 12 Οκτώβρη κάναμε την αρχή, επεμβαίνοντας στο βαθύτερο τμήμα του φαραγγιού, και κατά συνέπεια, το δυσκολότερο τμήμα του μονοπατιού. Όπως θα δείτε όμως και στις φωτογραφίες, αυτό το τμήμα είναι και το πιο εντυπωσιακό!
Η διαδρομή που ακολουθήσαμε είναι η εξής:
Μπήκαμε στο φαράγγι από τη διακλάδωση του κεντρικού μονοπατιού που βγαίνει στον κεντρικό δρόμο κοντά στο Οινοποιείο Αφιανέ στο χωριό «Προφήτης Ηλίας». Κατόπιν, αφού περάσαμε τη λαγκαδιά «Ραξούνια» και συναντήσαμε το κεντρικό μονοπάτι, χωριστήκαμε σε δύο ομάδες.
Η μία ομάδα κινήθηκε δεξιά, κατηφορίζοντας προς τα «Διπλοπόταμα» στο βάθος του φαραγγιού, από όπου στη συνέχεια καθάρισε και σηματοδότησε αφενός το κεντρικό μονοπάτι μέχρι την «Λουπάστρα», αφετέρου την παράκαμψη που οδηγεί απευθείας στο χωριό «Χριστός Ραχών», ενώ η άλλη ομάδα κινήθηκε αριστερά με κατεύθυνση την περιοχή «Γεμέλια».
Και οι δύο ομάδες δούλεψαν με πολλή όρεξη και κέφι και το αποτέλεσμα ήταν πολύ ικανοποιητικό. Χαρήκαμε που είχαμε μαζί μας ανθρώπους που αγαπούν την άγρια φύση της Ικαρίας και θέλουν να προσφέρουν στην ανάδειξη και την προστασία της. Τους ευχαριστούμε θερμά. Επίσης ευχαριστούμε τους Amikaria - Αμικαρία, Birgit Urban, Δέσποινα Σημάκη και Αργυρώ Παπαθανασίου για τις υπέροχες φωτογραφικές λήψεις που μας πρόσφεραν.

Εννοείται ότι θα ξαναπάμε πολύ σύντομα στο Φαράγγι της Χάλαρης! 🔺🔺🔺
 .

Φωτογραφίες στο Φλικρ

.

   Φωτογραφίες στο Google Photos           

 

Ορειβατικός Πεζοπορικός
Σύλλογος Ικαρίας

Όπως πάντα, σχόλια, ερωτήσεις και πληροφορίες εδώ,
ή στο mail μας ή στη σελίδα του Συλλόγου και το γκρουπ
"Ορειβάτες Πεζοπόροι Ικαρίας" στο facebook.

Πέμπτη, 1 Οκτωβρίου, 2020

.

.