Περιγραφή και φωτογραφίες του ορειβατικού γύρου της Άνω Χάλαρης στις 10/5/26

Γεια σας φίλοι αναγνώστες
Πρώτα από όλα, συγνώμη που αυτή η πεζοπορία δεν ανακοινώθηκε εδώ όπως κάνουμε συνήθως αλλά μόνο στη σελίδα μας και στο γκρουπ Ορειβάτες Πεζοπόροι Ικαρίας στο facebook ελάχιστες μέρες πιο νωρίς.

Ο λόγος ήταν ότι το πρόγραμμα της συγκεκριμένης διαδρομής ήταν πολύ απαιτητικό:

✱ Μεγάλη υψομετρική διαφορά με κατάβαση και ανάβαση 300 μέτρων περίπου.
✱ Εξαιρετικά μεγάλες κλίσεις και γκρεμοί.
✱ Πολύ ανώμαλο πετρώδες έδαφος με "σκαλιά", σάρες και χαλικουριές σε στενό μονοπάτι.
✱ Ειδικά το τελευταίο μέρος (βλέπε παρακάτω) ήταν εκτός μονοπατιού, βαδίζοντας σε βράχους ακολουθώντας κοίτη χειμάρρου.

Παρόλα αυτά, εκείνο το πρωινό του Απρίλη μαζευτήκαμε μια καλή μικρή παρέα 6-7 ατόμων ικανών και αποφασισμένων για να κάνουμε για άλλη μια φορά μετά από αρκετά χρόνια τον

ΟΡΕΙΒΑΤΙΚΟ ΓΥΡΟ ΤΗΣ ΑΝΩ ΧΑΛΑΡΗΣ!

Με αρκετή καθυστέρηση για την περίπτωση που θα έρχονταν μαζί μας κι άλλοι φίλοι, μπήκαμε στο μονοπάτι από μία από τις πιο γνωστές εισόδους του δικτύου των μονοπατιών της Χάλαρης απέναντι σχεδόν από το Οινοποιείο Αφιανέ στην περιοχή του χωριού Προφήτης Ηλίας, και φρεσκάροντας ταυτόχρονα την παλιά σηματοδότηση, κατεβήκαμε μέχρι τη λαγκαδιά από όπου ξεχύνεται ο καταρράκτης 'Ραξούνια'.

Μετά, συνεχίσαμε στο μονοπάτι και φτάσαμε πιο κάτω στα "μπαλκόνια" της Χάλαρης που είναι μερικά παλιά καλοκτισμένα πεζούλια, καλλιεργημένα άλλοτε, από όπου κανείς απολαμβάνει ένα πανόραμα της Κάτω Χάλαρης, κι εκεί, ύστερα, παίρνοντας ένα στενό πλαϊνό μονοπατάκι, πήγαμε να δούμε τον καταρράκτη.
Επιστρέφοντας στην κύρια διαδρομή, κατεβαίνοντας συναντήσαμε τη σημαντική σηματοδοτημένη διασταύρωση με το μονοπάτι που οδηγεί στο Φράγμα της Χάλαρης και ακόμα πιο πάνω μέχρι την Εριφή, όμως εμείς φυσικά αρχίσαμε να κατηφορίζουμε για τα Διπλοπόταμα που όπως λέει και το όνομά τους, είναι το σημείο όπου συναντιούνται ο κύριος χείμαρρος της Χάλαρης που έρχεται από το Πέζι με τον παραπόταμο που κατεβαίνει από τα Ραξούνια.
Σε αυτόν τον κατήφορο, από ένα σημείο και μετά χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή διότι εκτός από τις απότομες κλίσεις, το μονοπάτι είναι μονίμως χαλασμένο από τις βροχές και από τα κατσίκια, άρα μπατόν πεζοπορίας ή έστω ένα απλό ραβδί κρίνονται πολύ απαραίτητα και για διευκόλυνση και για αποφυγή ατυχημάτων.

Όμως είναι πάντα μεγάλη η ανταμοιβή μετά από αυτόν τον δύσκολο κατήφορο γιατί σε λίγο βλέπει κανείς τις πρώτες μεγάλες και βαθιές "λιβάδες" (τοπικό όνομα για τις ποταμίσιες λίμνες) και αργότερα στο πιο βαθύ σημείο του φαραγγιού, εκεί συναντιούνται οι δύο  ποταμοί, το τοπίο ανοίγει και είναι ένα θαυμάσιο μέρος για ξεκούραση ανάμεσα στα άφθονα νερά που τρέχουν εκεί τον Μάιο μήνα.

Σε αυτό το σημείο το Μονοπάτι της Χάλαρης κινείται βόρεια κατά μήκος του ποταμού με κατεύθυνση τη θάλασσα και αυτή είναι η διαδρομή που ακολουθούν οι περισσότεροι πεζοπόροι του φαραγγιού.

Ωστόσο η ομάδα μας είχε άλλα σχέδια. Ήταν πια καιρός, αρκετά χρόνια μετά την πρώτη επίσκεψή μας στον Ράτσο, να ξαναδούμε αυτήν την εντυπωσιακή κλεισούρα που κρύβει μέσα της αυτόν τον "τρίπατο" πλούσιο καταρράκτη που η απόστασή του από τα Διπλοπόταμα δεν είναι μεγάλη όμως δεν υπάρχει (και είναι αδύνατον να υπάρξει) μονοπάτι και έτσι η πορεία πρέπει να γίνει μέσα και δίπλα στην κοίτη του ποταμού, σκαρφαλώνοντας βράχους, τσαλαβουτώντας στα νερά και τραβερσάροντας γκρεμούς.
Καθώς η κλεισούρα του Ράτσου περιβάλλεται από όρθιες βραχοπλαγιές η ασφαλέστερη έξοδος από αυτό το σημείο είναι η επιστροφή στα Διπλοπόταμα και από εκεί είτε να ανεβεί κανείς προς Προφήτη Ηλία είτε να κινηθεί προς τα κάτω με κατεύθυνση τον Χριστό Ραχών, τον Άγιο Δημήτριο ή τον Να.

Όμως, όπως είπαμε, η ομάδα ήταν δυνατή, και καθώς δεν είχε ακόμα νυχτώσει, σκαρφαλώσαμε τη δυτική, κάπως λιγότερο απότομη πλαγιά της κλεισούρας και βγήκαμε ακριβώς επάνω από τον καταρράκτη, στην πλατιά λίμνη "Μακρύστενη" που τον τροφοδοτεί.
Είχε πια σχεδόν νυχτώσει, όμως καθώς η Μακρύστενη απέχει ελάχιστα από το καλά σηματοδοτημένο κεντρικό Μονοπάτι της Χάλαρης, κοντά στο "Κτήμα Χαλαριώτη", δεν ήταν δύσκολο να διασχίσουμε, ακόμα και νύχτα, το πευκοδάσος που καλύπτει αυτήν την περιοχή και να βγούμε τελικά στον κεντρικό δρόμο, κοντά στο χωριό "Καρυδιές" από όπου επιστρέψαμε στο σημείο εκκίνησης της πεζοπορίας, δηλαδή στον Προφήτη Ηλία, όπου είχαμε αφήσει τα αυτοκίνητα.

Ευχαριστούμε όσους συμμετείχαν!
😊

 Ήταν μια υπέροχη μεγάλη ημέρα με πολλά highlights και μια ωραία περιπέτεια χωρίς δυσάρεστα απρόοπτα. Αν είναι κανείς προσεκτικός, την άνοιξη τα Καριώτικα φαράγγια προσφέρουν μοναδικές εμπειρίες!Παρακάτω βλέπετε μια κινούμενη εικόνα επιλεγμένων φωτογραφιών από τις πολλές που μας πρόσφεραν οι συμμετέχοντες που για αυτές του ευχαριστούμε ιδιαιτέρως, ενώ σε αυτό το λινκ βλέπετε το λεύκωμα με ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ και διαβάζετε τις κατατοπιστικές λεζάντες.

Τελειώνοντας, μετά το εντυπωσιακό βίντεο της βουτιάς στον Ράτσο, ακολουθεί παλαιότερη ανάρτηση από τη σελίδα μας στο facebook σχετικά με τους κανόνες ασφάλειας στο Φαράγγι της Χάλαρης.

.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ
😘

Σχόλια, ερωτήσεις και πληροφορίες εδώ ή στο μέηλ μας καθώς και στη σελίδα "Ορειβατικός Πεζοπορικός Σύλλογος Ικαρίας" και το γκρουπ "Ορειβάτες Πεζοπόροι Ικαρίας"
στο facebook.

Πέμπτη, 21 Μαΐου, 2026

 

 

.

Τα Μονοπάτια στο Φαράγγι της Χάλαρης

Γεια σας αγαπητοί αναγνώστες
Η παρούσα δημοσίευση αναμενόταν πολύ δικαιολογημένα εδώ και πολλά χρόνια από πολλούς ενδιαφερόμενους. Αργήσαμε πολύ, όμως ήλθε επιτέλους η ώρα. Γι’ αυτό, θα μπούμε κατευθείαν στο ψητό. Όπως υποσχεθήκαμε πριν λίγο καιρό στο φέησμπουκ, ευχαριστώντας εκείνους που βοήθησαν στην κατασκευή των πινακίδων, η παρούσα δημοσίευση θα να είναι αυστηρά χρηστική. Την περιβαλλοντική και αισθητική αξία του χώρου στον οποίο αναφερόμαστε μπορείτε να κρίνετε μόνοι σας μέσα από τις φωτογραφίες και τα κείμενα που περιέχονται στα λινκς που παρατίθενται στο τέλος.
Σημειώστε επίσης ότι πολλές πληροφορίες και εικόνες περιέχονται και στα διάφορα σημεία του καταλόγου της λεζάντας στην αριστερή πλευρά του χάρτη τον οποίο μπορείτε να δείτε σε μορφή απλής εικόνας εδώ, ενώ όσοι θέλουν να διαβάσουν με μεγαλύτερη άνεση το παρακάτω κείμενο, θα το βρουν ανοίγοντας αυτό το Google doc.
Καλή σας περιήγηση στο αγαπημένο μας φαράγγι!

---

---

ΦΑΡΑΓΓΙ ΤΗΣ ΧΑΛΑΡΗΣ

ΧΑΡΤΗΣ ΟΔΗΓΟΣ ΜΟΝΟΠΑΤΙΩΝ

ΓΕΝΙΚΑ ΓΙΑ ΤΗ ΧΑΛΑΡΗ ΚΑΙ ΤΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ ΤΗΣ

Ο Χάλαρης ποταμός ή «Χάλαρη» όπως προτιμάμε να λέμε, είναι ένας μεγάλος ορεινός χείμαρρος συνεχούς ροής που πηγάζει από το οροπέδιο «Πέζι» κάτω από τις βραχοκορφές του ορεινού όγκου «Προβατοκεφάλα» (1011 μ.) στη νοτιοδυτική άκρη της Ικαρίας, και εκβάλλει στον ορμίσκο «Νας» 4 χλμ. δυτικά του Αρμενιστή.
Το μήκος του ποταμού από την εκβολή του ως το φράγμα της Χάλαρης στο Πέζι είναι 7,50 χλμ. Φυσικά ο ποταμός συνεχίζεται και πιο πάνω από το φράγμα, όμως αυτό το τμήμα (δηλ. από τον Να μέχρι το Πέζι) είναι εκείνο που ονομάζουμε «Φαράγγι της Χάλαρης» λόγω των απότομων κλίσεων των όχθων και του μεγάλου βάθους της χαράδρας, που σε ορισμένα σημεία ξεπερνά τα 300 μέτρα.
Η κοίτη της Χάλαρης δεν είναι ευθεία αλλά τεθλασμένη με πολλά ζιγκ-ζαγκ και εξαιρετικά ανώμαλη, γεμάτη βράχους και γκρεμούς.
Ιδιαίτερα μετά από έναν βροχερό χειμώνα ο ποταμός σχηματίζει στο διάβα του δεκάδες μικρές λίμνες (ικαρ. «λιβάδες» ή «αγγελολιβάδες») που όμως είναι πολύ δύσκολο να τις ανακαλύψει κανείς ακολουθώντας τον ρου του ποταμού γιατί θα συναντήσει μεγάλα εμπόδια (π.χ. τεράστιοι πεσμένοι βράχοι και βαθιές λίμνες με απότομες όχθες). Γι' αυτόν τον λόγο, ο ασφαλέστερος τρόπος γνωριμίας με το φαράγγι είναι τα σηματοδοτημένα μονοπάτια. Αλλά κι εκείνοι που θέλουν να εξερευνήσουν την κοίτη του ποταμού πρέπει να χρησιμοποιήσουν τα σηματοδοτημένα μονοπάτια ως οδηγό για να μη χαθούν και να εξαντλήσουν τις δυνάμεις τους.
Στη διάρκεια των ετών τα μονοπάτια που ως Ορειβατικός Πεζοπορικός Σύλλογος Ικαρίας έχουμε χαράξει και σηματοδοτήσει γύρω και μέσα στο Φαράγγι της Χάλαρης έχουν συνολικό μήκος περίπου 42 χιλιόμετρα, και καλύπτουν μία έκταση περίπου 20 τετ. χλμ. μεγάλο μέρος της οποίας είναι προστατευόμενη περιοχή NATURA2000. (βλέπε παρακάτω: είσοδοι στο φαράγγι, άλλες διαδρομές, ειδικές διαδρομές)

 

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΜΟΝΟΠΑΤΙΟΥ ΤΗΣ ΧΑΛΑΡΗΣ

Η διαδρομή που ονομάζουμε «Κεντρικό Μονοπάτι της Χάλαρης» είναι γενικά μέτριας δυσκολίας (με αρκετά δύσκολα σημεία) και έχει μήκος 8,40 χλμ. Αρχίζει από τον παραλιακό οικισμό του Να και καταλήγει στο Φράγμα της Χάλαρης (υψ. 740 μ.). Η πινακίδα στην πλατεία του Να, ακριβώς απέναντι από το Artemis Studio Shop, πληροφορεί τον πεζοπόρο ότι για την είσοδό του στη διαδρομή μπορεί να επιλέξει είτε α) να ανηφορίσει προς «Κάτω Ράχες» και ακολουθώντας τη σήμανση να μπει στο φαράγγι, είτε β) να προχωρήσει ευθεία για 600 μ. περίπου στον κεντρικό δρόμο μέχρι τη νέα γέφυρα του ποταμού όπου λίγα μέτρα πιο πέρα, δίπλα στην παλιά γέφυρα, θα βρει την αρχή του μονοπατιού.
Το κεντρικό μονοπάτι της Χάλαρης δεν είναι κάποιο παλιό παραδοσιακό μονοπάτι, αλλά μια ειδικά διαμορφωμένη οικοτουριστική διαδρομή που δημιουργήθηκε το 2004 με σκοπό τη γνωριμία των επισκεπτών με το Φαράγγι της Χάλαρης – το μακρύτερο και βαθύτερο φαράγγι των νησιών του Αιγαίου, εξαιρουμένων Κρήτης και Εύβοιας.
Όσον αφορά την πεζοπορία, τόσο λόγω μορφολογίας, όσο και λόγω διαφοράς βαθμού δυσκολίας, διαιρούμε το φαράγγι σε δύο μέρη: την «Κάτω Χάλαρη» (Νας – Λουπάστρα), και την «Άνω Χάλαρη» (Λουπάστρα – Φράγμα). 

 

ΚΑΤΩ ΧΑΛΑΡΗ

Η διαδρομή στην Κάτω Χάλαρη είναι σχετικά εύκολη, καθώς το μονοπάτι ακολουθεί την ανατολική πλαγιά του φαραγγιού σε αρκετή απόσταση από την κοίτη του ποταμού. Παρόλα αυτά, οι δυσκολίες και τα εμπόδια δεν λείπουν, αφού το μονοπάτι έχει υποστεί πολλές ζημιές από τη μεγάλη πλημμύρα του 2010 και από τα 100άδες αδέσποτα κατσίκια που λυμαίνονται την περιοχή.
Ανηφορίζοντας από τον Να και τις Κάτω Ράχες, η διαδρομή ακολουθεί την ανατολική πλαγιά του φαραγγιού με γενική κατεύθυνση τον οικισμό των Ραχών «Άγιος Δημήτριος» (υψ. 329 μ.). Λίγο πριν τον χαρακτηριστικό βράχο «Λιτάνη» ο πεζοπόρος συναντά διακλάδωση με μονοπάτι που κατεβαίνει στο ποτάμι, το διασχίζει και κατευθύνεται δυτικά, προς Προεσπέρα, κτλ.
Προσπερνώντας αυτό το σημείο, η επόμενη διασταύρωση που συναντάμε βρίσκεται λίγο μετά τον βράχο της Λιτάνης. Εκεί, ένα σύντομο μονοπάτι οδηγεί αριστερά προς τις γειτονιές του Αγίου Δημητρίου όπου, ακολουθώντας τη σήμανση, μπορεί να φτάσει κανείς γρήγορα κι εύκολα στην πλατεία του χωριού, ή να επιστρέψει στον Να μέσα από αγροτικούς χωματόδρομους .
Μετά την Λιτάνη το κεντρικό μονοπάτι κατηφορίζει ομαλά με προορισμό την περιοχή «Λουπάστρα» που έχει πάρει το όνομά της από τον ψηλό βράχο που ορθώνεται στην δυτική πλευρά του φαραγγιού.
Εκεί, συναντάμε διασταύρωση με το μονοπάτι που έρχεται από τον Χριστό Ραχών (υψ. 446 μ.). Λίγο πιο κάτω, βρισκόταν άλλοτε το μεγάλο αψιδωτό Γεφύρι της Λουπάστρας που δυστυχώς καταστράφηκε ολοσχερώς από την πλημμύρα του 2010. Σ’ αυτό το σημείο η διαδρομή αλλάζει όχθη (ένα σχοινί δείχνει το πέρασμα) και κινείται στη δυτική πλευρά του ποταμού.

ΑΝΩ ΧΑΛΑΡΗ

Μετά το πέρασμα του ποταμού στη Λουπάστρα, το μονοπάτι ανηφορίζει για λίγη ώρα ως τη διασταύρωση με το μονοπάτι προς Προεσπέρα. Αφήνοντας πίσω αυτή τη διασταύρωση, η κεντρική διαδρομή στρίβει αριστερά με πρώτο προορισμό την περιοχή «Διπλοπόταμα» (ή Διπόταμα) βαθιά μέσα στην Άνω Χάλαρη.
Από το σημείο αυτό και πέρα η συνέχιση της πορείας συνιστάται σε έμπειρους κι ανθεκτικούς πεζοπόρους καθώς υπάρχουν αρκετές δυσκολίες με πρώτη από αυτές το πέρασμα μιας μεγάλης λιβάδας ανάμεσα σε απόκρημνες όχθες, που γίνεται είτε κολυμπώντας είτε με τη βοήθεια ενός σχοινιού που είναι καρφωμένο στη ανατολική όχθη. Αλλά και πιο πέρα, καθώς η διαδρομή ακολουθεί την κοίτη του ποταμού, υπάρχουν αρκετά εμπόδια στην πορεία.
Φτάνοντας στα Διπόταμα (υψ. 281 μ.) βρισκόμαστε στο βαθύτερο σημείο του φαραγγιού. Εδώ, η διαδρομή εγκαταλείπει την κοίτη και στρίβει αριστερά, σκαρφαλώνοντας με διάφορους ελιγμούς την απότομη πλαγιά του χείμαρρου «Ραξούνια» που κατεβαίνει από την περιοχή του οικισμού «Προφήτης Ηλίας» στις Ράχες. Αυτός ο ανήφορος είναι το δυσκολότερο τμήμα του μονοπατιού της Χάλαρης. Εδώ, η διαδρομή φιδοσέρνεται ανάμεσα σε απότομες ορθοπλαγιές, γι’ αυτό χρειάζεται αυξημένη προσοχή στη σήμανση. Σε κάποιο σημείο της ανηφοριάς ο πεζοπόρος συναντά τη σημασμένη διασταύρωση για τον καταρράκτη των Ραξουνιών (στερεύει το καλοκαίρι), και λίγο αργότερα την επίσης σημασμένη διασταύρωση με το μονοπάτι που οδηγεί στον Προφήτη Ηλία (υψ. 587 μ.).
Εδώ το Μονοπάτι της Χάλαρης στρίβει δεξιά και ακολουθώντας ομαλή πορεία μέσα σε πευκοδάσος, διασχίζει την περιοχή «Χαλαριώτη» όπου το ομώνυμο μεγάλο κτήμα με παλιές πεζούλες γεμάτες μεγαλοπρεπείς καστανιές. Στου «Χαλαριώτη» η διαδρομή ξαναπλησιάζει τον ποταμό και ανηφορίζει ομαλά ως τον κεντρικό δρόμο Ραχών – Βρακάδων στην περιοχή «Γεμέλια». Διασχίζοντας λοξά τον δρόμο η πορεία συνεχίζεται για ¾ της ώρας περίπου πάντα κατά μήκος της ανατολικής πλαγιάς του φαραγγιού ως το Φράγμα της Χάλαρης (υψ. 740 μ.) που είναι το τέλος της διαδρομής.

Στερέωση σχοινιού ασφαλείας στο Φαράγγι της Χάλαρης

.

ΕΙΔΗΣΗ! 😃

.

.

Μετά την πλημμύρα του 2010 στην κλεισούρα της Άνω Χάλαρης είχε δημιουργηθεί μια μεγάλη λίμνη που εμπόδιζε την πορεία μέσα στο φαράγγι.

.

Έτσι επιτέλους μετά από 6 χρόνια (τη σωστή στιγμή, δηλ. τώρα που τα νερά του ποταμού είναι στο ελάχιστο) συγκεντρώθηκαν 40 μέτρα ελβετικό σκοινί ορειβασίας, 12 κινέζικοι κρίκοι με μεταλικά ούπα, ένα γερμανικό φορτιζόμενο τρυπάνι, κι εμείς 7 εθελοντές και πήγαμε εχτές (Τρίτη 27/09/16), το κρεμάσαμε και το στερεώσαμε στο σημείο. Η χρήση της εγκατάστασης δεν απαιτεί ιδιαίτερες αναρριχητικές ικανότητες, αφού μόνο στην αρχή (ανεβαίνοντας) ή στο τέλος (κατεβαίνοντας) χρειάζεται κανείς να πιαστεί και κρεμαστεί για λίγα μέτρα μόνο. Είναι απλώς ένα σκοινί ασφαλείας σαν "ρέλι" για να κρατιέται κάποιος και να μην έχει φόβο να γλυστρίσει.

Δεν είχαμε προβλέψει να διορίσουμε φωτογράφο για να κάνει ειδικές λήψεις της δουλειάς και να απογειώσει το θέμα στα διεθνή media, ωστόσο σ'αυτές τις φωτογραφίες που τράβηξε η

καλή μας Μαριάννα Μαρκάκη μπορείτε να δείτε κατά σειρά: 1) δείγματα της υπάρχουσας σήμανσης, 2) τη μεγάλη λίμνη ("λιβάδα") που λέγαμε, 3) την αναζήτηση του σωστού σημείου για να στερεώσουμε το σκοινί, 4) το στερέωμα του σκοινιού πρώτα στον γκρεμό και ύστερα στο ανηφορικό στενό "ράφι" που ακολουθεί, 5) τις δοκιμές σκοινιού από διάσημα top models, και τέλος 6) τη χαρά μας για την επιτυχία της εγκατάστασης.

Αυτή τη στιγμή μπορούμε να πούμε ότι, αν και το έδαφος είναι πολύ πετρώδες και ανώμαλο, η πορεία μέσα στη Χάλαρη προς τα Διπόταμα, τα Ραξούνια ή το Ράτσο κτλ., αν και δύσκολη και αργή, είναι ανεμπόδιστη.

Δεν τελειώσαμε. (Ποτέ δεν τελειώνουμε, άλλωστε.) Θα ξαναπάμε σύντομα για να βάλουμε ένα ακόμα σκοινί που θα διευκολύνει το πέρασμα του ποταμού εκεί που άλλοτε ήταν το Γεφύρι της Λουπάστρας.

Ευχαριστούμε

.

.

.

.

Αυτά λοιπόν.
Και εις άλλα με υγεία.
Τα οποία άλλα μάλλον θα είναι το ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΤΩΝ ΔΥΟ ΦΑΡΑΓΓΙΩΝ.
Γι' αυτό όμως θα μιλήσουμε αργότερα...

Όπως πάντα, εκτός από το παρόν ιστολόγιο μας βρίσκετε και στο Google plus το οποίο ενημερώνουμε συχνά καθώς και στο facebook group: "Ορειβάτες
Πεζοπόροι Ικαρίας".

.

.

Ασφάλιση διαδρομής Γέλι - Ρυάκα

.

.

 Γεια σας
 Η εκδρομή multi-tasking που είχαμε αναγγείλει στο προηγούμενο ποστ, έγινε τελικά την Κυριακή 2 Νοεμβρίου. Είπαμε και είδαμε πολλά, μεταξύ αυτών πετύχαμε τον κυριότερο σκοπό της εκδρομής που ήταν να ασφαλίσουμε με καλή σηματοδότηση την σύντομη αλλά ασαφή διαδρομή που συνδέει τον Άγιο Θεολόγο στην τοποθεσία "Γέλι" κάτω από την Εριφή με το φαράγγι του Ρυάκα. Έτσι μπορούμε  να ανακοινώσουμε με χαρά ότι η μεγάλη κάθετη διάσχιση του νησιού που ονομάζουμε "Μονοπάτι των Δύο Φαραγγιών" έχει ολοκληρωθεί!

 Μαζί μας είχαμε ανταποκριτή του περιοδικού ikariamag που πάντα προβάλει την δουλειά μας κι έτσι μια περιγραφή της εκδρομής μπορείτε να διαβάσετε σ' αυτό το λινκ. Αρχίζει ως εξής:

«Tην Κυριακή 2 Νοεμβρίου βρεθήκαμε στην εκδρομή του ΟΠΣ Ικαρίας. Ξεκινήσαμε από την Εριφή και κατηφορίσαμε ΝΔ για τον Άγιο Ιωάννη Θεολόγο, στο Γέλι. Η συγκεκριμένη εκδρομή, πέρα από την ευχαρίστηση της πεζοπορίας, είχε κι ένα πολύ σημαντικό στόχο που υλοποιείται μεθοδικά εδώ και αρκετό καιρό και ακούει στο όνομα «το μονοπάτι των δύο φαραγγιών... ».

 Εμείς εδώ να πούμε ότι η παρέα ήταν πολύ δυνατή με πολλά καινούργια άτομα που έδειξαν μεγάλη άνεση στην κίνηση μέσα σ' αυτό το συναρπαστικό, άγριο τοπίο με τα βράχια και τους γκρεμούς, και ένιωσαν την έλξη και την μαγεία του. Άλλωστε οι πιο πολλές από τις φωτογραφίες που ακολουθούν, τραβήχτηκαν από αυτούς τους νέους φίλους που τους ευχαριστούμε για τη συμμετοχή και την συνεισφορά.

.

Πρώτα-πρώτα, δείτε τον χάρτη που περιέχει, εκτός από την διαδρομή, πάρα πολλές φωτογραφίες!

.

.

Ένα παλιό σπιτάκι βοσκού ήταν το σημείο εκκίνησης της πεζοπορίας που το σχέδιό της ήταν ίδιο ακριβώς με εκείνο της πεζοπορίας του περασμένου Ιουλίου. Αυτή την φορά όμως σταματήσαμε μόλις μπήκαμε στο φαράγγι του Ρυάκα και δεν κατεβήκαμε στην ομώνυμη παραλία γιατί όπως είπαμε πριν, σκοπός της εκδρομής ήταν η σηματοδότηση ενός δύσκολου τμήματος της διαδρομής. Ας δούμε τις φωτογραφίες:

.

 

.

.

 Εδώ πρέπει να πούμε ότι στην παρέα μας είχαμε αναρριχητές που έκαναν διάφορες δοκιμές, γι'αυτό και ορισμένες από τις παραπάνω φωτογραφίες που τράβηξαν έχουν ενδιαφέρον από άποψη rock climbing. Η επόμενη ομάδα φωτογραφιών, ωστόσο, αφορά στιγμιότυπα από την κάθοδο προς το φαράγγι (αφού έχουμε αφήσει πίσω μας τον Άγιο Θεολόγο) όπου η "ομάδα κούκων" έστησε πύργους με πέτρες δεμένες με κονίαμα που είχαμε φέρει μαζί μας, σηματοδοτώντας έτσι κι ασφαλίζοντας τη δύσκολη κατάβαση.

.

.

.

 Τέλος πάντων, κάποια στιγμή η σηματοδότηση ολοκληρώθηκε, η "ομάδα κούκων" γύρισε στο Γέλι κι έτσι αφήσαμε εκείνα τα μοναδικά βραχοτοπία και όλοι μαζί επιστρέψαμε στην Εριφή.

.

 Θα ξαναπάμε βέβαια για να κάνουμε διάφορες δοκιμές, ωστόσο γενικά μπορούμε να πούμε ότι το "Μονοπάτι των Δύο Φαραγγιών" είναι έτοιμο. Για το πρώτο 10ήμερο του Ιουνίου ήδη προγραμματίζουμε να το περπατήσουμε ολόκληρο. Εκτός από τα θεαματικά άγρια τοπία, δεν πρέπει να ξεχάσουμε να πούμε ότι η διαδρομή αυτή διασχίζει από άκρη σ' άκρη μια πολύ σημαντική περιοχή NATURA2000 (βλ. χάρτη)

.

.

Ευχαριστούμε που μας διαβάζετε!

Όπως πάντα, σχόλια, ερωτήσεις, πληροφορίες εδώ
καθώς και στο γκρουπ "Ορειβάτες Πεζοπόροι Ικαρίας" στο facebook.

.